Πώς να αναγνωρίσετε και να θεραπεύσετε την ψωρίαση

Τι είναι η ψωρίαση, ποια συμπτώματα εμφανίζει, πώς να διαγνώσετε και να θεραπεύσετε αυτή την πάθηση, καθώς και πώς να προλάβετε την επιδείνωσή της - διαβάστε στο άρθρο μας.

Η ψωρίαση είναι μια χρόνια δερματική νόσος κατά την οποία το σώμα καλύπτεται από πλάκες με ασημένια λέπια. Αυτές μπορούν να εντοπίζονται στους αγκώνες, την κοιλιά, την πλάτη, το κεφάλι και άλλες περιοχές. Σε ήπιες περιπτώσεις, τα συμπτώματα είναι σχεδόν αόρατα, αλλά σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να προσβληθούν ακόμη και οι αρθρώσεις, οδηγώντας αργά ή γρήγορα σε αναπηρία.

Η ψωρίαση έχει περιγραφεί από την Ancient Egypt and Ancient Greece, αλλά εκείνη την εποχή δεν θεωρείτο ξεχωριστή δερματική νόσος. Στο Μεσαίωνα συχνά συγχωνευόταν με τη λέπρα λόγω εξωτερικής όμοιας εμφάνισης, και τέτοιοι άνθρωποι συχνά απομονώνονταν ακόμη και από τις οικογένειές τους.

Στα τέλη του 18ου αιώνα, ο δερματολόγος Robert Willan ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε την ψωρίαση ως ξεχωριστή παθολογία, αν και τότε η νόσος δεν ήταν πάντα εύκολο να διαφοροποιηθεί από το έκζεμα και τη σύφιλη. Μόνο το 1841 ο Αυστριακός δερματολόγος Ferdinand von Hebra εισήγαγε τον όρο 'psoriasis', ο οποίος χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

Οι δερματολόγοι αναγνωρίζουν τους ακόλουθους τύπους ψωρίασης:

• Χρόνια ψωρίαση (vulgaris) - η πιο συχνή μορφή, που αντιπροσωπεύει περίπου το 80% όλων των περιστατικών. Συνήθως προσβάλλονται οι έξω επιφάνειες των γονάτων και των αγκώνων, καθώς και το τριχωτό της κεφαλής - το δέρμα καλύπτεται από κόκκινες πλάκες με καθαρές άκρες και λέπια;
• σταγονοειδής ψωρίαση - είναι πιο σπάνια και συνήθως αρχίζει σε παιδιά και νέους ως οξεία εξάνθηση με βλατίδες (σπυράκια) και μικρές πλάκες (λιγότερο από 1 εκ. σε διάμετρο). Προειδοποίηση. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η σταγονοειδής ψωρίαση εμφανίζεται μετά από στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα;
• πομφολυγώδης (pustular) ψωρίαση - είναι μια σοβαρή μορφή της νόσου της οποίας οι επιπλοκές μπορεί να θέσουν τη ζωή σε κίνδυνο. Εκδηλώνεται με γενική αδυναμία, πυρετό, αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων στο αίμα και μείωση των επιπέδων ασβεστίου, διάρροια και, σε σοβαρές περιπτώσεις - βλάβη στο ήπαρ και/ή τους νεφρούς, αναπνευστικές διαταραχές και ακόμη και σηψαιμία;
• ερυθροδερμική ψωρίαση - μια σπάνια μορφή στην οποία όλο (ή μεγάλο μέρος) του δέρματος γίνεται κόκκινο και αρχίζει να αποφλοιώνεται. Εξαιτίας αυτού, ο δερματικός φραγμός καταστρέφεται - μπορεί να προκύψουν ηλεκτρολυτικές διαταραχές, αφυδάτωση και δευτερογενείς λοιμώξεις (σηψαιμία).

Επίσης, αναγνωρίζονται τρεις μορφές ψωρίασης σύμφωνα με την εντόπιση των πλακών:

• ενδοθηλιακή/αντίστροφη ψωρίαση, ή inverse - επηρεάζει περιοχές ανάμεσα στους γλουτούς, κάτω από το στήθος, τη βουβωνική χώρα και τις μασχάλες. Χαρακτηριστικό αυτής της μορφής είναι η σχεδόν πλήρης έλλειψη λέπιας, γεγονός που σημαίνει ότι συχνά συγχέεται με μυκητιασική ή βακτηριακή δερματική λοίμωξη;
• ψωρίαση των νυχιών - η βλάβη των νυχιών μπορεί να είναι το μοναδικό σύμπτωμα της νόσου, αλλά συνήθως συνοδεύεται από ψωριατική αρθρίτιδα;
• παλμο-πλαναρική ψωρίαση - εμφανίζονται συχνά επώδυνες ρωγμές στο δέρμα των παλαμών και των πελμάτων· μπορεί επίσης να προσβληθούν και τα νύχια.

Κύριες αιτίες της ψωρίασης

Δεν υπάρχει μία και μόνη αιτία για την ψωρίαση. Η νόσος δεν οφείλεται σε ιούς, βακτήρια ή μύκητες, επομένως καμία από τις μορφές της δεν είναι μεταδοτική.

Γιατί λοιπόν εμφανίζεται η ψωρίαση; Είναι μια χρόνια δερματική νόσος κατά την οποία τα κερατινοκύτταρα (επιδερμικά κύτταρα) αναπτύσσονται υπερβολικά και η ίδια η επιδερμίδα και το χόριο φλεγμαίνουν.

Η ψωρίαση δεν θεωρείται κλασική αυτοάνοση νόσος, αλλά το ανοσοποιητικό σύστημα παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξή της. Είναι τα κύτταρα του ανοσοποιητικού (Τ λεμφοκύτταρα, δενδριτικά κύτταρα και κυτοκίνες) που προκαλούν τις δερματικές αλλαγές που «τοξικοποιούν» τη ζωή του ασθενούς.

Παράγοντες που μπορεί να πυροδοτήσουν την ανάπτυξη της νόσου περιλαμβάνουν:

• κληρονομική προδιάθεση - το 40% των ασθενών με ψωρίαση έχουν και άλλα μέλη της οικογένειας με την ίδια νόσο. Η ψωρίαση είναι επίσης πιο συχνή σε μονοζυγωτικά δίδυμα παρά σε διζυγωτικά;
• γενετικοί παράγοντες - υπάρχουν ορισμένα γονίδια που ευθύνονται για την «ευπάθεια στην ψωρίαση» (για παράδειγμα, PSORS1 ή HLA-Cw6);
• λοιμώξεις - ο στρεπτόκοκκος ομάδας Α β-αιμολυτικός (ο αιτιολογικός παράγοντας της βακτηριακής αμυγδαλίτιδας) ή ο HIV συχνά προκαλούν σταγονοειδή ψωρίαση;
• ανθυγιεινές συνήθειες (αλκοόλ και κάπνισμα) - όχι μόνο αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης ψωρίασης, αλλά και επιδεινώνουν την πορεία της νόσου;
• παχυσαρκία - τα υπέρβαρα άτομα είναι περισσότερο επιρρεπή στην ψωρίαση;
• ορισμένα φάρμακα - φάρμακα για την υψηλή αρτηριακή πίεση (β-αναστολείς), λίθιο, αντιακουμελικά και τετρακυκλίνες μπορούν να προκαλέσουν εξάρσεις ψωρίασης ή να επιδεινώσουν τις δερματικές εκδηλώσεις της υπάρχουσας ψωρίασης;
• έλλειψη βιταμίνης D - δεν είναι ακριβώς γνωστό κατά πόσο η έλλειψη βιταμίνης D συμβάλλει στην ανάπτυξη της νόσου, αλλά η ανεπάρκεια βιταμίνης D συχνά παρατηρείται σε άτομα με ψωρίαση;
• στρες - σύμφωνα με μελέτες, δεν υπάρχει σαφής απόδειξη σύνδεσης μεταξύ στρες και έναρξης ψωρίασης σε ενήλικες. Ωστόσο, οι δερματολόγοι αναφέρουν ότι η νόσος συχνά αρχίζει μετά από σοβαρό ψυχολογικό τραύμα ή σε περιβάλλον χρόνιου στρες.

Επίσης, πυροδοτούν την ψωρίαση τραυματισμοί και ηλιακά εγκαύματα.

Συμπτώματα της ψωρίασης

Τα χαρακτηριστικά σημεία της ψωρίασης είναι οι πλάκες, που είναι καλά καθορισμένες, κόκκινες, φολιδωτές, με ξεκάθαρα όρια εξανθήσεις. Μπορεί να προκαλούν κνησμό (μερικές φορές εξαιρετικά έντονο) και αποφολίδωση, αν και η ασυμπτωματική πορεία της νόσου δεν είναι ασυνήθιστη.

Συνήθως, οι ψωριασικές πλάκες εντοπίζονται στο τριχωτό της κεφαλής και στα χέρια (στους αγκώνες), τα γόνατα, την ιερά χώρα, τους γλουτούς. Μπορούν επίσης να προσβληθούν τα γεννητικά όργανα, ο ομφαλός, το δέρμα των φρυδιών και οι μασχάλες.

Το χρώμα των πλακών εξαρτάται από το χρώμα του δέρματος: στα σκούρα δέρματα είναι συνήθως πορφυρές, ενώ στα ανοιχτόχρωμα άτομα είναι ροζ ή κόκκινες. Ωστόσο, ο τρόπος κατανομής και αποφολίδωσης των πλακών είναι ανεξάρτητος από τη φυλή.

Εάν οι πλάκες γίνουν υπερβολικά πολλές, συγχωνεύονται, καλύπτοντας ολόκληρες ανατομικές περιοχές, προκαλώντας έτσι ψυχολογική δυσφορία στον ασθενή - όχι μόνο λόγω των δυσάρεστων αισθήσεων αλλά και λόγω της αντιαισθητικής εμφάνισης.

Η ψωρίαση μπορεί να αναγνωριστεί εύκολα στα αρχικά στάδια από την χαρακτηριστική εμφάνιση των πλακών και την εντόπισή τους. Οι γιατροί αναγνωρίζουν επίσης δύο ειδικά σημεία:

• Σημείο Auspitz - εμφάνιση σταγόνων αίματος μετά την αφαίρεση των λεπίδων από την επιφάνεια της πλάκας;
• Το φαινόμενο Köbner - εμφάνιση πλακών σε σημεία όπου το δέρμα έχει τραυματιστεί.

Οι αλλοιώσεις στα νύχια στην ψωρίαση παίρνουν χαρακτηριστική εμφάνιση - γίνονται τρυφηλές και μπορεί να θρυμματιστούν, και εμφανίζονται ερυθρές κηλίδες στη νησίδα. Εάν η νόσος προσβάλει το νύχι υπόστρωμα, τα νύχια παίρνουν κιτρινοκαφέ χροιά, παρόμοια με το μηχανέλαιο. Αυτές οι αλλαγές ονομάζονται «σημάδι σταγόνας λαδιού». Τα νύχια επίσης παχύνονται (υπερκεράτωση), φθείρονται (ονυχόλυση) και μπορεί να συμβεί υπονυχιαιμία.

Συχνά, η ψωρίαση των νυχιών (εκτός αν συνοδεύεται από πλάκες στο σώμα) συγχέεται με ονυχιομύκωση - μυκητιακή λοίμωξη των νυχιών.

Ψωρίαση στα παιδιά

Περίπου το 30% των ανθρώπων εμφανίζουν τα πρώτα σημάδια ψωρίασης στην παιδική ηλικία (οι έφηβοι προσβάλλονται περισσότερο από τα μικρά παιδιά). Στα παιδιά, η νόσος συχνά αρχίζει μετά από στρεπτοκοκκική ή σταφυλοκοκκική λοίμωξη, ανεμοβλογιά, νόσο Kawasaki, τραυματισμό ή σοβαρό στρες.

Όπως και στους ενήλικες, η ψωρίαση στα παιδιά συνήθως εκδηλώνεται ως χρόνια ψωρίαση (vulgaris) - εμφανίζονται στρογγυλές πλάκες καλυμμένες με λεπτά, σαν μίκα λέπια. Ωστόσο, ένα τρίτο των παιδιών αναπτύσσει σταγονοειδή ψωρίαση.

Οι πλάκες συνήθως εντοπίζονται στους αγκώνες και τα γόνατα, αν και στα βρέφη μπορεί να καλύψουν ολόκληρη την περιοχή της πάνας (αυτή η μορφή ονομάζεται «ψωρίαση πάνας»). Επιπλέον, το 4-5% των παιδιών μπορεί να έχει το μόνο σύμπτωμα της νόσου - βλάβη στο πρόσωπο - φολιδωμένες πλάκες στα φρύδια, στις ρινοχειλικές πτυχές και γύρω από το στόμα.

Στο 75-80% των παιδιών οι αλλοιώσεις εντοπίζονται στο τριχωτό της κεφαλής, και αυτή η μορφή είναι πιο συχνή στα κορίτσια. Οι γιατροί εξηγούν αυτό το φαινόμενο με το φαινόμενο Köbner - το τριχωτό των κοριτσιών τραυματίζεται συχνότερα από το χτένισμα ή τον εντατικό λούσιμο.

Στα παιδιά, μπορεί επίσης να εμφανιστεί «παραδοξική ψωρίαση» - η εμφάνιση χαρακτηριστικών πλακών κατά τη διάρκεια θεραπείας με βιολογικούς αναστολείς του παράγοντα νέκρωσης όγκων.

Διάγνωση της ψωρίασης

Η διάγνωση της «ψωρίασης» συνήθως τίθεται κατά την κλινική εξέταση. Οι δερματικές αλλαγές είναι τόσο χαρακτηριστικές που η διάγνωση της νόσου δεν είναι δύσκολη.

Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις οι δερματολόγοι μπορεί να πραγματοποιήσουν βιοψία της προσβεβλημένης περιοχής του δέρματος με χρώση του ιστού, καθώς άλλες δερματικές παθήσεις μπορεί να κρύβονται κάτω από τη μάσκα της ψωρίασης:

• έκζεμα;
• σμηγματορροϊκή δερματίτιδα;
• lichen lichen chronicus, lichen roseatum ή lichen planus;
• δερματίτιδα επαφής;
• δερματοφυτίαση;
• δερματολογικός λύκος (cutaneous lupus erythematosus);
• δευτερογενής σύφιλη.

Η ψωρίαση των νυχιών συχνά μοιάζει με ονυχιομύκωση, οπότε τα νύχια χρωματίζονται ειδικά και εξετάζονται για την παρουσία μυκητιασικής λοίμωξης.

Αυτοαξιολόγηση της κατάστασης του δέρματος στην ψωρίαση

Αν και η διάγνωση της ψωρίασης μπορεί να γίνει μόνο από γιατρό, είναι πολύ χρήσιμο να παρακολουθείτε την κατάσταση του δέρματος μόνοι σας - αυτό θα επιτρέψει την έγκαιρη ανίχνευση επιδείνωσης της νόσου ή προόδου της και την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας.

Είναι σημαντικό να δίνετε προσοχή στους ακόλουθους δείκτες:

• την προσβεβλημένη επιφάνεια;
• την ερυθρότητα των πλακών (ένας δείκτης της έντασης της φλεγμονής);
• την αποφολίδωση;
• τον κνησμό και άλλες δυσάρεστες αισθήσεις;
• τις αλλαγές στα νύχια.

Εάν οι πλάκες εξαπλωθούν σε όλο το σώμα, γίνουν φλεγμονώδεις, έντονα κνησμώδεις και προσβληθούν τα νύχια - θα πρέπει να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας για προσαρμογή της θεραπείας.

Πώς θεραπεύεται η ψωρίαση;

Η ψωρίαση δεν μπορεί να θεραπευτεί πλήρως, για αυτό το ερώτημα του πώς να ανακουφιστούν τα συμπτώματα της ψωρίασης παραμένει επίκαιρο στη δερματολογία. Δεδομένου ότι οι ψωριαστικές αλλαγές έχουν πολύπλοκο μηχανισμό ανάπτυξης, οι γιατροί προσπαθούν να επέμβουν με διάφορα μέσα.

Η σύγχρονη και αποτελεσματική θεραπεία της ψωρίασης περιλαμβάνει:

• τοπικά φάρμακα;
• φωτοθεραπεία;
• συστηματική θεραπεία.

Τοπική θεραπεία

Η τοπική θεραπεία μπορεί να είναι αποτελεσματική σε ήπια έως μέτρια ψωρίαση vulgaris. Τα φάρμακα για εξωτερική χρήση περιλαμβάνουν:

• κορτικοστεροειδή (ορμόνες) - με τη μορφή κρεμών ή αλοιφών, συνήθως εφαρμόζονται δύο φορές την ημέρα υπό επικαλυπτικές επιδέσεις. Σε βαριές περιπτώσεις, οι ορμόνες μπορεί να εγχέονται απευθείας στις προσβεβλημένες βλάβες. Προειδοποίηση. Τα συστηματικά γλυκοκορτικοειδή (σε δισκία ή ενέσεις/ενδοφλέβιες) δεν χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της ψωρίασης, καθώς μπορεί να επιδεινώσουν την πορεία της νόσου ή ακόμη και να προκαλέσουν σοβαρή πομφολυγώδη μορφή;
• ανάλογα της βιταμίνης D3 - για παράδειγμα αλοιφές που περιέχουν καλσιποτριόλη. Αυτά μειώνουν την πολλαπλασιασμό των κερατινοκυττάρων. Οι γιατροί μπορεί να συνταγογραφούν καλσιποτριόλη ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με τοπικά κορτικοστεροειδή - 5 ημέρες την εβδομάδα εφαρμόζεται το ανάλογο της βιταμίνης D και 2 ημέρες - καλσιποτριόλη + ορμόνες;
• αναστολείς καλσινευρίνης (τακρόλιμους ή πιμεκρολίμους) - δεν είναι τόσο αποτελεσματικοί όσο οι ορμόνες, αλλά έχουν χαμηλότερο κίνδυνο παρενεργειών;
• ταζαροτέν - ένα τοπικό ρετινοειδές με έντονη κερατολυτική δράση, συχνά εφαρμόζεται στο πρόσωπο. Συνταγογραφείται κυρίως για μεγάλες ψωριασικές πλάκες;
• ροφλουμιλάστη - ένας αναστολέας φωσφοδιεστεράσης-4, χρησιμοποιείται στην ευαίσθητη θεραπεία του προσώπου, της περιγεννητικής περιοχής και των μασχαλών;
• σαλικυλικό οξύ - μαλακώνει τα λέπια και επιταχύνει την απολέπισή τους, ειδικά στο τριχωτό όπου είναι πιο πυκνά;
• πίσσα και ανθραλίνη - μειώνουν τη φλεγμονή και τον υπερβολικό πολλαπλασιασμό των κερατινοκυττάρων. Ο μηχανισμός δράσης τους εξακολουθεί να είναι άγνωστος.

Φωτοθεραπεία

Μέχρι πρόσφατα, η φωτοθεραπεία ήταν η κύρια μέθοδος θεραπείας για την ψωρίαση, αλλά τώρα χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά λόγω της διαθεσιμότητας συστηματικών μεθόδων.

Ο μηχανισμός δράσης της φωτοθεραπείας δεν είναι πλήρως κατανοητός, αλλά είναι γνωστό ότι οι ακτίνες UV επιβραδύνουν τη σύνθεση DNA και αναστέλλουν μετρίως το ανοσοποιητικό σύστημα. Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη είναι η θεραπεία PUVA: λήψη του φωτοευαισθητοποιητή ψωραλένιο + έκθεση σε παρατεταμένο φως UV-A. Ο συνδυασμός αυτός μειώνει σημαντικά την πολλαπλασιασμό των κυττάρων του δέρματος.

Μία από τις πιο σύγχρονες θεραπείες φωτοθεραπείας είναι η χρήση του excimer laser 308 nm.

Συστηματική θεραπεία

Η συστηματική θεραπεία χρησιμοποιείται όταν τα τοπικά φάρμακα και η φωτοθεραπεία δεν επαρκούν. Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα περιλαμβάνουν:

• Μεθοτρεξάτη - αποτελεσματική σε σοβαρή (αναπηρική) ψωρίαση, αλλά τοξική για τον οργανισμό, απαιτεί τακτική παρακολούθηση της λειτουργίας του ήπατος και των νεφρών και αιματολογικούς ελέγχους;
• κυκλοσπορίνη - χρησιμοποιείται συνήθως για μερικούς μήνες λόγω του κινδύνου παρενεργειών;
• μυκοφαινολάτη μοφετίλ - εναλλακτικό φάρμακο σε περίπτωση ανεπαρκούς ανταπόκρισης ή δυσανεξίας στη μεθοτρεξάτη/κυκλοσπορίνη;
• συστηματικά ρετινοειδή - χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία σοβαρών και ανθεκτικών μορφών ψωρίασης vulgaris και πομφολυγώδους ψωρίασης. Αυτά τα φάρμακα είναι αποτελεσματικά, αλλά έντονα τερατογόνα (ορισμένα ρετινοειδή μπορεί να προκαλέσουν τερατώσεις ακόμα και αν η εγκυμοσύνη προκύψει 2-3 χρόνια μετά το τέλος της θεραπείας).

Οι νεώτερες μέθοδοι θεραπείας της ψωρίασης περιλαμβάνουν τη χρήση βιολογικών φαρμάκων - θεραπευτικών μονοκλωνικών αντισωμάτων

• Αναστολείς TNF (etanercept, adalimumab);
• Αναστολείς Interleukin-23 (risankizumab, guselkumab);
• Αναστολείς interleukin-17 (secukinumab, brodalumab).

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια των βιολογικών φαρμάκων για τη θεραπεία της ψωρίασης και της ψωριατικής αρθρίτιδας μελετώνται εντατικά στη σύγχρονη έρευνα.

Γλυκονικός ψευδάργυρος 50 mg x 100 δισκία, Now Foods

28

€ 11,20

Αγορά

Φυσικές θεραπείες για την ψωρίαση

Παρόλο που οι φυτικές θεραπείες για την ψωρίαση (αφεψήματα από σέλινο και αρπακτικό, εγχύματα σπέρκας, πέτρα σημύδας) είναι πολύ δημοφιλείς, δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την παραδοσιακή θεραπεία και είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματικές. Η λανθασμένη χρήση αυτών των μέσων μπορεί ακόμη και να επιδεινώσει την κατάσταση του δέρματος, προκαλώντας ερεθισμό και έξαρση της νόσου.

Ψωρίαση και διατροφή

Μια σωστή διατροφή δεν θεραπεύει την ψωρίαση, αλλά μπορεί να εμποδίσει την επιδείνωση της νόσου. Οι δερματολόγοι συνιστούν την τήρηση της Pagano diet:

• αποφυγή ημι-επεξεργασμένων προϊόντων, επεξεργασμένων σακχάρων, κόκκινου κρέατος, αλκοόλ;
• κατανάλωση περισσότερου ψαριού, υγιεινών λιπαρών, λαχανικών, φρούτων και χορταρικών.

Φροντίδα του δέρματος

Η σωστή φροντίδα του δέρματος επηρεάζει την πορεία της νόσου και τη συχνότητα των υποτροπών.

Στην ψωρίαση, οι ενυδατικές κρέμες είναι εξαιρετικά αποτελεσματικές - εμολιεντς. Αυτές είναι κρέμες και αλοιφές που περιέχουν βαζελίνη, παραφίνη και υδρογονωμένα φυτικά έλαια.

Psorilys Λοσιόν για το τριχωτό της κεφαλής με μαλακτική δράση, 150 ml, Lab Lysaskin

26

€ 20,50

Αγορά

Η εφαρμογή εμολιεντς στο δέρμα δύο φορές την ημέρα και μετά το μπάνιο (πλύσιμο χεριών) μειώνει σημαντικά την αποφολίδωση.

Τα εμολιεντς έχουν σχεδόν καθόλου παρενέργειες (σπάνια μπορεί να προκύψουν αλλεργικές αντιδράσεις) και είναι πολύ αποτελεσματικά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της ήπιας έως μέτριας ψωρίασης.

Είναι επίσης σημαντικό να ακολουθείτε μερικούς απλούς κανόνες:

• Η μέτρια έκθεση στον ήλιο είναι επωφελής για την ψωρίαση, καθώς οι ακτίνες UV επιβραδύνουν τον πολλαπλασιασμό των κερατινοκυττάρων, αλλά η υπερβολική έκθεση μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του δέρματος, οπότε είναι απαραίτητες οι αντιηλιακές κρέμες;
• αποφύγετε σαπούνια και σαμπουάν, τζελ σώματος με υψηλή περιεκτικότητα σε χρωστικές και αρώματα;
• το μπάνιο πρέπει να γίνεται με κρύο ή χλιαρό νερό - το ζεστό νερό ξηραίνει το δέρμα;
• αν και τα παχιά λέπια χαλούν την εμφάνιση, πρέπει να αφαιρούνται προσεκτικά - για παράδειγμα, μετά την εφαρμογή ενός εμολιεντ ή προϊόντος με σαλικυλικό οξύ.

Πώς να αποτρέψετε τις υποτροπές της ψωρίασης;

Δεν υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι για την πρόληψη της ψωρίασης, αλλά οι υποτροπές μπορούν να αποφευχθούν.

Καταρχάς, είναι σημαντικό να αποφεύγετε το στρες, και αν αυτό δεν είναι δυνατό - να μάθετε να το αντιμετωπίζετε. Τεχνικές χαλάρωσης όπως γιόγκα, διαλογισμός, βαθιά αναπνοή ή ακόμη και τακτικοί περίπατοι έξω, η παρακολούθηση αγαπημένων ταινιών και το διάβασμα μπορούν να βοηθήσουν.

Επίσης, είναι σημαντικό να προσέχετε τους παράγοντες πρόκλησης. Είναι γνωστό ότι μια στρεπτοκοκκική λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει υποτροπή της ψωρίασης, επομένως σε περίπτωση πονόλαιμου συμβουλευτείτε τον γιατρό σας ή έναν ωτορινολαρυγγολόγο.

Είναι πολύ σημαντικό να προστατεύετε το δέρμα από μηχανικές βλάβες - οποιοσδήποτε τραυματισμός μπορεί να πυροδοτήσει την αντίδραση Köbner, και έτσι οι πλάκες μπορούν να πολλαπλασιαστούν σημαντικά. Θυμηθείτε να προστατεύετε τα χέρια σας κατά τη διάρκεια αθλημάτων ή όταν εργάζεστε με αιχμηρά αντικείμενα.

Η ψωρίαση «αγαπά» το ξηρό δέρμα, οπότε εκτός από τις ενυδατικές κρέμες, είναι καλή ιδέα να αγοράσετε επιτραπέζιους υγραντήρες αέρα - είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι τον χειμώνα.

Η σημασία μιας σύνθετης προσέγγισης στη θεραπεία της ψωρίασης

Η ψωρίαση είναι μια νόσος με πολλές αιτίες; η ανάπτυξή της μπορεί να προκληθεί από πολλούς διαφορετικούς παράγοντες. Γι' αυτούς τους λόγους είναι σημαντικό να υιοθετηθεί μια σύνθετη προσέγγιση στη θεραπεία αυτής της κατάστασης - μόνο έτσι μπορούν να επηρεαστούν όλα τα κρίσιμα σημεία της παθολογικής διαδικασίας. Επίσης, η ανταπόκριση στη θεραπεία διαφέρει από άτομο σε άτομο: κάποιοι βρίσκουν επαρκή τα εμολιεντ, ενώ άλλοι χρειάζονται φωτοθεραπεία και μεθοτρεξάτη.

Ευτυχώς, οι σύγχρονες μέθοδοι θεραπείας της ψωρίασης είναι αρκετά αποτελεσματικές - αν ακολουθήσετε αυστηρά τις οδηγίες του γιατρού σας, οι περισσότεροι ασθενείς καταφέρνουν να αντιμετωπίσουν τα δυσάρεστα συμπτώματα της νόσου.