Δράση και μηχανισμός

Μη απορροφήσιμο αντιόξινο. Παράγωγο αλουμινίου και μαγνησίου. Δρα εξουδετερώνοντας το υδροχλωρικό οξύ στο στομάχι, αυξάνοντας το γαστρικό pH, το οποίο μειώνει επίσης τον σχηματισμό και τη δράση της πεψίνης. Επιπλέον, προσροφά την πεψίνη που έχει σχηματιστεί και προσροφά και εξουδετερώνει τα χολικά οξέα όταν αυτά παλινδρομούν στο στομάχι.

Φαρμακοκινητική

- Απορρόφηση: Η απορρόφηση των κατιόντων αργιλίου και μαγνησίου είναι ελάχιστη από μια τυπική δόση αντιόξινου. Απορροφάται μόνο το τμήμα που αντιστοιχεί στις διαλυτές ενώσεις που σχηματίζονται και του οποίου η περίσσεια δεν έχει καθιζάνει στο έντερο.

- Αποβολή: Το μη απορροφημένο μαγνήσιο και το αλουμίνιο αποβάλλονται ως επί το πλείστον στα κόπρανα ως αδιάλυτα άλατα. Το απορροφημένο μέρος (ελάχιστο) αποβάλλεται στα ούρα.


- Νεφρική ανεπάρκεια: Σε περιπτώσεις νεφρικής ανεπάρκειας, μπορεί να εμφανιστεί μείωση στην αποβολή μαγνησίου και αλουμινίου, με επακόλουθο κίνδυνο υπερμαγνησιαιμίας και υποφωσφαταιμίας.

Οδηγίες

- Συμπτωματική θεραπεία διεργασιών που περιλαμβάνουν [ΓΑΣΤΡΙΚΗ ΥΠΕΡΟΞΥΤΗΤΑ], όπως [ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ], [ΔΥΣΠΕΨΙΑ], [ΠΕΠΤΙΚΟ ΕΛΚΟΣ], [ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΙΚΗ ΝΟΣΟ] ή [ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΗΛΗ].

Δοσολογία

- Ενήλικες, από του στόματος:
* Μασώμενα δισκία: 2 δισκία (1 g)/8 ώρες.
* Πόσιμο εναιώρημα: 7,5 ml (1 g)/8 ώρες.
* Φάκελοι: 1 φάκελος (1,5 g)/8 ώρες.
Χορηγήστε κατά προτίμηση 0,5-1 ώρα μετά τα γεύματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί μια επιπλέον δόση πριν από τον ύπνο. Μέγιστη δόση 8 g/24 ώρες.

- Παιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετών, από του στόματος:
* Έφηβοι > 12 ετών: Όπως και οι ενήλικες.
* Παιδιά 6-12 ετών: Η μισή δόση των ενηλίκων.
* Παιδιά < 6 ετών: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν αξιολογηθεί.

- Ηλικιωμένοι, από του στόματος: Το ίδιο με τους ενήλικες.
Παραλειφθείσα δόση: Πάρτε το συντομότερο δυνατό εάν δεν έχει περάσει πολύς καιρός. Διαφορετικά, περιμένετε μέχρι την επόμενη προγραμματισμένη δόση σας ή πάρτε την νωρίτερα εάν τα συμπτώματα είναι ενοχλητικά. Μην διπλασιάσετε τη δόση στην επόμενη προγραμματισμένη δόση.

Οδηγίες για σωστή διαχείριση

- Μασώμενα δισκία: Μασήστε ή αφήστε τα να διαλυθούν στο στόμα.

- Πόσιμο εναιώρημα: Ανακινήστε δυνατά το μπουκάλι πριν από την απόσυρση της δόσης. Το εναιώρημα μπορεί να καταποθεί απευθείας ή σε μισό ποτήρι νερό.

- Φακελάκια πόσιμου εναιωρήματος: Πιέστε το φακελάκι αρκετές φορές πριν το ανοίξετε. Το εναιώρημα μπορεί να καταποθεί απευθείας ή σε μισό ποτήρι νερό.

Αντενδείξεις

- Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε συστατικό του φαρμάκου.

- Καταστάσεις στις οποίες η γαστρεντερική διέλευση είναι δύσκολη ή παρεμποδίζεται, όπως εντερική απόφραξη, ειλεός ή κοπρανώδης ενσφήνωση. Λόγω των καθαρτικών δράσεων του μαγνησίου και των στυπτικών δράσεων του αλουμινίου, η απόφραξη θα μπορούσε να επιδεινωθεί.

- [ΚΟΙΛΙΑΚΟΣ ΠΟΝΟΣ] άγνωστης αιτιολογίας. Η θεραπεία με φάρμακο που μπορεί να μεταβάλει την εντερική διέλευση δεν πρέπει να ξεκινά σε ασθενείς που υποφέρουν από κοιλιακό άλγος μέχρι να εντοπιστεί η αιτία, καθώς θα μπορούσε να καλύψει τα συμπτώματα μιας πιο σοβαρής πάθησης.

- Παθήσεις στις οποίες η αυξημένη εντερική περίσταλση είναι επικίνδυνη, όπως η σκωληκοειδίτιδα ή η διάτρηση του εντέρου. Η χρήση φαρμάκων με πιθανή καθαρτική δράση θα μπορούσε να επιδεινώσει την πάθηση.

- [ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΡΡΟΙΑ]. Τα αντιόξινα που περιέχουν μαγνήσιο μπορούν να προκαλέσουν διάρροια.

Προφυλάξεις

[ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ]. Σε περιπτώσεις νεφρικής ανεπάρκειας, το αλουμίνιο μπορεί να συσσωρευτεί στον οργανισμό, οδηγώντας ενδεχομένως σε οστεομαλάκυνση, οστεοδυστροφία ή εγκεφαλοπάθεια. Λόγω της περιεκτικότητας σε μαγνήσιο του αλμαγικού οξέος, μπορεί επίσης να εμφανιστεί υπερμαγνησιαιμία.
[ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΗ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ].
[ΥΠΟΦΩΣΦΑΘΑΙΜΙΑ]. Λόγω της περιεκτικότητας αυτού του φαρμάκου σε αλουμίνιο, μπορεί να εμφανιστεί μειωμένη απορρόφηση φωσφορικών, με κίνδυνο υποφωσφαταιμίας, η οποία εκδηλώνεται με ανορεξία, αδιαθεσία και μυϊκή αδυναμία, και εμφανίζεται κυρίως σε ασθενείς με δίαιτα χαμηλή σε φωσφορικά, διάρροια, δυσαπορρόφηση ή μεταμόσχευση νεφρού. Συνιστάται η διμηνιαία παρακολούθηση των επιπέδων φωσφορικών στον ορό, ειδικά σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση.
[ΥΠΕΡΜΑΓΝΗΣΙΑΙΜΙΑ]. Σε περίπτωση παρατεταμένης χορήγησης αλμαγάτης, ενδέχεται να παρατηρηθεί συσσώρευση μαγνησίου.

Συμβουλές προς τον ασθενή

- Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από ασθενείς με εντερική απόφραξη.

- Όταν χρησιμοποιείται ως αντιόξινο, συνιστάται η λήψη αυτού του φαρμάκου μετά τα γεύματα ή όταν εμφανιστεί δυσφορία.

- Ανακινήστε δυνατά το μπουκάλι (το εναιώρημα) πριν από τη χρήση.

- Τα δισκία και οι μαλακές κάψουλες πρέπει να μασώνται καλά πριν από την κατάποση. Στη συνέχεια, πιείτε ένα ποτήρι νερό.

- Μην το λαμβάνετε με γάλα.

- Εάν αυτό το παρασκεύασμα χρησιμοποιείται για την ανακούφιση από συμπτώματα δυσπεψίας, δεν πρέπει να λαμβάνεται για περισσότερο από δύο εβδομάδες χωρίς τη συγκατάθεση γιατρού.

- Συνιστάται η άμεση αναφορά συμπτωμάτων όπως απώλεια όρεξης, αδυναμία ή ανεξήγητη γενική αδιαθεσία, καθώς και τυχόν συμπτωμάτων που υποδηλώνουν αιμορραγία, όπως μαύρα κόπρανα.

Ειδικές προειδοποιήσεις

- Παρακολούθηση: Κατά τη διάρκεια παρατεταμένης θεραπείας, συνιστάται η περιοδική παρακολούθηση των επιπέδων φωσφόρου και ασβεστίου. Η υποφωσφαταιμία μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα ασβεστίου στον ορό.

- Είναι σημαντικό να παρακολουθείται για πιθανά σημάδια υποφωσφαταιμίας (ανορεξία, μυϊκή αδυναμία και γενική αδιαθεσία).

Αλληλεπιδράσεις

- Επείγον αντισυλληπτικό με βάση την οξική ulipristal: Η αυξημένη γαστρική pH μπορεί να μειώσει τις συγκεντρώσεις του αντισυλληπτικού στο πλάσμα, μειώνοντας την αποτελεσματικότητά του. Η ταυτόχρονη χρήση δεν συνιστάται.

- ΜΣΑΦ (φλουφεναμικό ή μεφεναμικό οξύ, ινδομεθακίνη): υπάρχουν μελέτες με ορισμένα αντιόξινα (αλγκελδράτη, οξείδιο του μαγνησίου, ανθρακικό ασβέστιο) στις οποίες έχει καταγραφεί μείωση στην απορρόφησή τους.

- Αντιελκωτικά φάρμακα (σιμετιδίνη, φαμοτιδίνη, ρανιτιδίνη): μελέτες έχουν δείξει πιθανή μείωση των επιπέδων τους στον ορό, λόγω μείωσης της απορρόφησής τους.

- Ατορβαστατίνη: υπάρχουν μελέτες στις οποίες έχει καταγραφεί πιθανή μείωση στην απορρόφησή της.

- Βήτα-αναστολείς (ατενολόλη): μελέτες έχουν δείξει μειωμένη απορρόφηση λόγω μειωμένης διάλυσης του βήτα-αναστολέα, επομένως συνιστάται η χορήγησή του σε μικρότερα διαστήματα.

- Χλωρπρομαζίνη: υπάρχουν ορισμένες μελέτες που έχουν καταγράψει πιθανή μείωση στην απορρόφησή της.

- Δακτυλίτιδα (διγοξίνη, διγιτοξίνη): υπάρχουν μελέτες με ορισμένα αντιόξινα (αλγκελδράτη, υδροξείδιο του μαγνησίου) στις οποίες έχει καταγραφεί μείωση στην απορρόφηση της δακτυλίτιδας, επομένως συνιστάται η χορήγηση της να διαστέλλεται σε 2 ή 3 ώρες.

- Ελτρομβοπάγη: πιθανή μείωση της απορρόφησης της ελτρομβοπάγης λόγω του σχηματισμού αδιάλυτων χηλικών ενώσεων με πολυσθενή κατιόντα. Χορηγήστε την ελτρομβοπάγη τουλάχιστον 4 ώρες πριν ή μετά από αυτό το φάρμακο.

- Ερλοτινίμπη: πιθανή μείωση των επιπέδων ερλοτινίμπης λόγω μειωμένης απορρόφησης. Τα αντιόξινα αυξάνουν το γαστρικό pH, γεγονός που θα μπορούσε να μειώσει τη διαλυτότητα, την απορρόφηση και τις θεραπευτικές επιδράσεις της ερλοτινίμπης. Συνιστάται η χορήγηση αντιόξινων τουλάχιστον 4 ώρες πριν ή 2 ώρες μετά την ημερήσια δόση του αντινεοπλασματικού παράγοντα.

- Φοσινοπρίλη: υπάρχει μια μελέτη που περιγράφει μια πιθανή μείωση στην απορρόφησή της.

- Γκαμπαπεντίνη: Έχει παρατηρηθεί μείωση των επιπέδων γκαμπαπεντίνης όταν χορηγείται ταυτόχρονα με ή εντός δύο ωρών από τη λήψη άλλων αντιόξινων, λόγω αύξησης του pH. Συνιστάται η χορήγηση γκαμπαπεντίνης δύο ώρες πριν από ένα αντιόξινο.

- Κετοκοναζόλη: υπάρχουν μελέτες στις οποίες έχει καταγραφεί πιθανή μείωση στην απορρόφηση της κετοκοναζόλης, λόγω της αύξησης του pH, η οποία προκαλεί λιγότερη διαλυτοποίηση του φαρμάκου.

- Λανσοπραζόλη: υπάρχουν μελέτες στις οποίες έχει καταγραφεί πιθανή μείωση στην απορρόφηση της λανσοπραζόλης.

- Πενικιλλαμίνη: υπάρχουν μελέτες στις οποίες έχει καταγραφεί μείωση στην απορρόφηση της πενικιλλαμίνης, λόγω του πιθανού σχηματισμού δυσδιάλυτων συμπλόκων.

- Πρεδνιζόνη: υπάρχουν μελέτες στις οποίες έχει καταγραφεί πιθανή μείωση στην απορρόφησή της.

- Χηλικοί παράγοντες σιδήρου (δεφερασιρόξη, δεφεριπρόνη, δεφεροξαμίνη): πιθανή μείωση της αντιόξινης δράσης λόγω του σχηματισμού αδιάλυτων συμπλόκων με αλουμίνιο.

- Κινιδίνη: υπάρχουν μελέτες στις οποίες έχει καταγραφεί πιθανή ενίσχυση της τοξικότητάς της λόγω μειωμένης απέκκρισης που προκαλείται από την αλκαλοποίηση των ούρων.

- Κινολόνες (σιπροφλοξασίνη): μελέτες έχουν δείξει μείωση στην απορρόφησή τους λόγω του σχηματισμού αδιάλυτων, μη απορροφήσιμων συμπλόκων στο εντερικό επίπεδο, επομένως συνιστάται να διαχωρίζεται η χορήγησή τους κατά 2 ή 3 ώρες.

- Άλατα σιδήρου (θειικός σίδηρος): μελέτες έχουν δείξει μείωση στην απορρόφηση λόγω του σχηματισμού δυσδιάλυτων συμπλόκων, επομένως συνιστάται η χορήγηση να γίνεται μεσοδιάστημα 2 ή 3 ωρών.

- Σαλικυλικά (ακετυλοσαλικυλικό οξύ): Μελέτες έχουν δείξει μείωση των επιπέδων σαλικυλικού λόγω αυξημένης απέκκρισης που προκύπτει από την αλκαλοποίηση των ούρων, ειδικά σε υψηλές δόσεις σαλικυλικού. Φαίνεται σκόπιμο να χορηγούνται μόνο αντιόξινα με βάση το αλουμίνιο, δεδομένης της πιθανής μειωμένης δράσης τους.

- Τετρακυκλίνες (χλωροτετρακυκλίνη, δεμεκλοκυκλίνη, δοξυκυκλίνη): υπάρχουν μελέτες με ορισμένα αντιόξινα (αλγκελδράτη, υδροξείδιο του αργιλίου) στις οποίες έχει καταγραφεί πιθανός σχηματισμός μη απορροφήσιμων συμπλόκων στο γαστρεντερικό επίπεδο, μειώνοντας έτσι την απορρόφησή τους, επομένως συνιστάται η χορήγηση να διαστέλλεται σε 2 ή 3 ώρες.

Εγκυμοσύνη

Κατηγορία Εγκυμοσύνης Β του FDA. Ορισμένες προκαταρκτικές μελέτες με υδροξείδια αλουμινίου, μαγνησίου και ασβεστίου παρατήρησαν πιθανό διπλασιασμό της συχνότητας εμφάνισης διαφόρων τύπων συγγενών ανωμαλιών σε παιδιά. Ωστόσο, μεταγενέστερες μελέτες δεν έχουν επιβεβαιώσει αυτές τις παρατηρήσεις. Παρ' όλα αυτά, έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις υπερασβεστιαιμίας και υπερ- και υπομαγνησιαιμίας σε σχέση με τη χρόνια χρήση αντιόξινων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ομοίως, έχουν περιγραφεί μεμονωμένες περιπτώσεις αυξημένων αντανακλαστικών των τενόντων σε έμβρυα και νεογνά. Η υπερβολική χρήση και η παρατεταμένη χρήση πρέπει να αποφεύγονται.

Γαλουχιά

Με τη χρήση αντιόξινων γενικά, μικρές ποσότητες μαγνησίου και αλουμινίου μπορεί να απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα, οι οποίες δεν φαίνεται να επαρκούν για να προκαλέσουν ανεπιθύμητες ενέργειες στο νεογέννητο. Η χρήση είναι αποδεκτή, αν και η χρόνια ή/και η υπερβολική χρήση θα πρέπει να αποφεύγεται.

Παιδιά

Η ανεξέλεγκτη χρήση αντιόξινων σε παιδιά κάτω των 6 ετών δεν συνιστάται, καθώς θα μπορούσαν να καλύψουν σοβαρά συμπτώματα (σκωληκοειδίτιδα κ.λπ.). Επιπλέον, τα αντιόξινα με βάση το μαγνήσιο ενέχουν κίνδυνο υπερμαγνησιαιμίας σε μικρά παιδιά, ειδικά εάν είναι αφυδατωμένα ή έχουν νεφρική ανεπάρκεια.

Ηλικιωμένοι

Η παρατεταμένη χρήση αντιόξινων που περιέχουν αλουμίνιο σε ηλικιωμένους μπορεί να οδηγήσει σε συστηματική απορρόφηση του αλουμινίου, με αποτέλεσμα τη συσσώρευσή του στον οργανισμό. Αυτό θα μπορούσε να επιδεινώσει την οστεοπόρωση, η οποία υπάρχει σχεδόν σε όλα τα ηλικιωμένα άτομα λόγω της εξάντλησης του φωσφόρου και του ασβεστίου, καθώς και της αναστολής της απορρόφησης φθορίου στο πεπτικό σύστημα. Θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη η πιθανή συσσώρευση μαγνησίου, η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει υπερμαγνησιαιμία και διάρροια. Η χρόνια ή/και υπερβολική χρήση δεν συνιστάται σε ηλικιωμένους, ειδικά σε ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ, καθώς έχει προταθεί ένας πιθανός αιτιολογικός ρόλος του αλουμινίου σε αυτή την ασθένεια.

Ανεπιθύμητες αντιδράσεις

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του αλμαγάτου είναι γενικά ήπιες και παροδικές. Οι πιο χαρακτηριστικές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι:
-Εξαιρετικά (<<1%): [ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ] ή [ΔΙΑΡΡΟΙΑ] όταν χρησιμοποιούνται υψηλές δόσεις. Σε παρατεταμένες θεραπείες με υψηλές δόσεις ή σε ασθενείς που ακολουθούν δίαιτες χαμηλής περιεκτικότητας σε φωσφορικά, μπορεί να προκαλέσει [ΥΠΟΦΩΣΦΑΘΕΙΜΙΑ] και [ΟΣΤΕΟΜΑΛΑΚΙΑ].

Υπερβολική δόση

- Συμπτώματα: Άγνωστα. Η εντερική απορρόφηση είναι ελάχιστη, επομένως η υπερδοσολογία είναι πολύ σπάνια. Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, μπορεί να υπάρξει αυξημένη τοξικότητα από αλουμίνιο ή/και μαγνήσιο, που εκδηλώνεται στον εγκέφαλο, τα οστά και τους παραθυρεοειδείς αδένες.

Διατήρηση

>
- Συνιστάται να φυλάσσονται σε δροσερό και ξηρό μέρος, μακριά από πηγές φωτός και θερμότητας. Κατά προτίμηση σε θερμοκρασία όχι υψηλότερη από 30°C.