Τροφικές αλλεργίες: αιτίες, συμπτώματα και αποτελεσματική θεραπεία

Οι τροφικές αλλεργίες κάνουν τη ζωή πολύ δύσκολη, διότι εξαιτίας τους πρέπει να αποφεύγετε μια ποικιλία προϊόντων - πορτοκάλια και μανταρίνια, σοκολάτα, ξηρούς καρπούς, γαρίδες, καβούρια και άλλα νόστιμα πράγματα.Το χειρότερο για τα άτομα με πολλαπλές αλλεργίες είναι ότι πρέπει να τρώνε μια μονότονη δίαιτα, να ρωτούν πάντα για τη σύνθεση νέων πιάτων και να μελετούν προσεκτικά τις ετικέτες στα καταστήματα.Αλλά αυτό είναι απαραίτητο μέτρο, γιατί οι τροφικές αλλεργίες είναι πολύ επικίνδυνες.Μερικές φορές εκδηλώνεται με απλή κνίδωση, και άλλες φορές - με αναφυλακτικό σοκ, το οποίο μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο.

Ως τροφική αλλεργία χαρακτηρίζεται μια παθολογική, εξαιρετικά έντονη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε ορισμένα τρόφιμα, πιο συχνά πρωτεΐνες. Αυτό δεν είναι ασθένεια με την κλασική έννοια της λέξης, αλλά μια ειδική κατάσταση του οργανισμού, μια παθολογική αντίδραση λόγω της «λανθασμένης» λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος.

Η τροφική αλλεργία μπορεί να εμφανιστεί σε παιδιά (ακόμη και βρέφη), ενήλικες και ηλικιωμένους. Κατά μέσο όρο, η επίπτωση είναι 1-3% (το ποσοστό ποικίλλει ανάλογα με τη συγκεκριμένη χώρα). Πρέπει επίσης να λάβετε υπόψη ότι αυτή η αντίδραση συχνά συγχέεται με τη δυσανεξία στα τρόφιμα.

Κλασικά παραδείγματα δυσανεξίας στα τρόφιμα είναι η δυσανεξία στη λακτόζη ή στα θειώδη, η έλλειψη αλδεϋδο-δεϋδρογονάσης (κοκκίνισμα μετά την κατανάλωση αλκοόλ) και η κακή απορρόφηση φρουκτόζης.

Η τροφική αλλεργία σε ένα συγκεκριμένο προϊόν αναπτύσσεται σε 2 στάδια:

• ευαισθητοποίηση, ή ο σχηματισμός υπερευαισθησίας του οργανισμού - συμβαίνει κατά την πρώτη επαφή με το αλλεργιογόνο. Το ανοσοποιητικό σύστημα το αντιλαμβάνεται ως ξένο «συστατικό» - απειλή και αρχίζει να παράγει ειδικά αντισώματα (IgE), τα οποία προσκολλώνται σε ορισμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού - βασεόφιλα και μαστοκύτταρα;
• άμεση αλλεργική αντίδραση - σε περίπτωση επαναλαμβανόμενων και όλων των επόμενων επαφών με αυτό το αλλεργιογόνο, τα αντισώματα προκαλούν την απελευθέρωση ισταμίνης, η οποία είναι υπεύθυνη για όλα τα συμπτώματα της αλλεργίας (από ένα μικρό εξάνθημα έως αναφυλακτικό σοκ).

Τέτοιες τροφικές αλλεργίες (μεσολαβούμενες από IgE) ονομάζονται άμεσες επειδή τα συμπτώματά τους μπορεί να εμφανιστούν μέσα σε λεπτά ή ακόμα και δευτερόλεπτα μετά την κατανάλωση του «ένοχου» τροφίμου.

Τύποι τροφικών αλλεργιών

Το σύνδρομο στοματικής αλλεργίας (OAS) και η υπερευαισθησία σε θαλασσινά ή σε φιστίκια/ξηρούς καρπούς θεωρούνται οι πιο συχνές μορφές αλλεργιών μεσολαβούμενων από IgE.

Το SOA ονομάζεται επίσης σύνδρομο διασταύρωσης γύρης-τροφίμου. Εμφανίζεται συχνά (κατά κάποιες αναφορές στο 5% των ανθρώπων) και αναπτύσσεται σε απόκριση στην επαφή της στοματοφαρυγγικής βλεννογόνου με ωμά φρούτα και λαχανικά και ξηρούς καρπούς. Ταυτόχρονα, η κατανάλωση μαγειρεμένων φρούτων και λαχανικών, ως επί το πλείστον, δεν προκαλεί συμπτώματα.

Μια τέτοια ενδιαφέρουσα αλλεργία εξηγείται απλά. Προκαλείται από πρωτεΐνες που περιέχονται τόσο στη γύρη όσο και στα τρόφιμα (φρούτα και λαχανικά, ξηροί καρποί). Επιπλέον, μπορούν να δίνουν διασταυρούμενη αντίδραση. Συνήθως αυτές οι αντιδράσεις παρατηρούνται μεταξύ των εξής ομάδων:

• γύρη σημύδας - μήλα, καρότα, κεράσια, ροδάκινα, αχλάδια, δαμάσκηνα, ακτινίδιο, αμύγδαλα, σέλινο;
• γύρη χλόης - ροδάκινα και πορτοκάλια, πεπόνια, σέλινο, ντομάτες;
• γύρη αψιθιάς - κολοκυθάκια, αγγούρια, μπανάνες και πεπόνια, ηλιόσποροι.

Αν αυτά τα προϊόντα μαγειρευτούν - η πρωτεΐνη του τροφίμου θα χάσει τη δομή της (θα είναι αποδιαταγμένη) και συνήθως δεν θα μπορεί να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση.

Στις αλλεργίες σε θαλασσινά, ένα άτομο συνήθως παρουσιάζει μη φυσιολογική ευαισθησία είτε σε ψάρια είτε σε οστρακοειδή. Και μόνο το 10% των ανθρώπων έχει μικτή αλλεργία και για τις δύο ομάδες.

Η αλλεργία σε φιστίκια και σε ξηρούς καρπούς συνήθως εμφανίζεται στην παιδική ηλικία και διαρκεί στην ενηλικίωση. Μπορεί να εμφανιστεί σε ήπια μορφή ή σε πολύ σοβαρή μορφή.

Σπάνιες μορφές αλλεργίας μεσολαβούμενης από IgE περιλαμβάνουν την αναφυλαξία σχετιζόμενη με άσκηση. Σε αυτή την περίπτωση, τα συμπτώματα εμφανίζονται μόνο εάν ακολουθήσει φυσική δραστηριότητα μετά την κατανάλωση του «ένοχου» τροφίμου. Τα ίδια αλλεργιογόνα τρόφιμα, χωρίς άσκηση, καθώς και η άσκηση χωρίς επακόλουθη κατανάλωση του τροφίμου, δεν προκαλούν καθόλου συμπτώματα. Η διάγνωση αυτής της μορφής τροφικής αλλεργίας μερικές φορές μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολη.

Μια άλλη ασυνήθιστη μορφή υπερευαισθησίας στα τρόφιμα είναι η καθυστερημένη αλλεργία στο κόκκινο κρέας. Αυτή επίσης ανήκει στις αλλεργίες μεσολαβούμενες από IgE, αλλά σε αντίθεση με άλλους τύπους δεν αναπτύσσεται αμέσως - συνήθως μετά από 3-6 ώρες. Αυτή η μορφή προκαλείται από ευαισθητοποίηση στο αλλεργιογόνο alpha-gal (galactose-alpha-1,3-galactose), που υπάρχει στους ιστούς των περισσότερων ζώων εκτός από τους πρωτεύοντες του Παλαιού Κόσμου και τον άνθρωπο.

Οι άνθρωποι μπορεί να ευαισθητοποιηθούν στο alpha-gal μέσω τσιμπημάτων τσιμπουριών (π.χ. Amblyomma americanum) ή μετά από λήψη του φαρμάκου cetuximab (ένα αντικαρκινικό φάρμακο). Σε περίπτωση υπερευαισθησίας στο alpha-gal, όχι μόνο το κόκκινο κρέας αλλά και προϊόντα ζωικής προέλευσης όπως το γάλα ή η ζελατίνη μπορούν να προκαλέσουν αλλεργική αντίδραση.

Αιτίες και παράγοντες κινδύνου των τροφικών αλλεργιών

Η αιτία των συμπτωμάτων της τροφικής αλλεργίας είναι μία - η επαφή του οργανισμού με ένα αλλεργιογόνο. Ποικίλοι παράγοντες μπορούν να πυροδοτήσουν μια «αστοχία» του ανοσοποιητικού.

Οι κύριοι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη τροφικής αλλεργίας περιλαμβάνουν:

• γενετική προδιάθεση - σε αυτή την περίπτωση οι γονείς δεν χρειάζεται απαραίτητα να πάσχουν από τροφικές αλλεργίες, αρκεί ένα «επιβαρυμένο αλλεγοϊστορικό» (βρογχικό άσθμα, εποχική ρινίτιδα, ατοπική δερματίτιδα κ.λπ.);
• η ηλικία - στα παιδιά αυτή η παθολογική αντίδραση είναι συχνότερη λόγω της ατελούς ωριμότητας του ανοσοποιητικού συστήματος. Παρεμπιπτόντως, ορισμένοι τύποι αλλεργιών (π.χ. στο γάλα, το σιτάρι και τα αυγά) τα παιδιά μπορούν να «ξεπεράσουν» με την ηλικία;
• ορισμένες δερματικές καταστάσεις - η ατοπική δερματίτιδα σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης τροφικών αλλεργιών. Πιστεύεται ότι αυτό μπορεί να οφείλεται σε διαταραχή του φραγμού του δέρματος και, κατά συνέπεια, σε υπερευαισθησία στα αλλεργιογόνα;
• περιβαλλοντικοί παράγοντες - υψηλά επίπεδα ρύπανσης, καθώς και ένα «αποστειρωμένο» περιβάλλον κατά την πρώιμη παιδική ηλικία, μπορούν να διαταράξουν το ανοσοποιητικό σύστημα;
• ορισμένα επαγγέλματα - τα άτομα που εργάζονται στη βιομηχανία τροφίμων μπορεί να αναπτύξουν επαγγελματικές τροφικές αλλεργίες σε ψάρια, οστρακοειδή, σιτάρι και άλλα δημητριακά, καθώς και φρούτα και λαχανικά. Συχνά διαγιγνώσκονται επίσης με αναπνευστικές αλλεργίες (άσθμα, ρινίτιδα);
• καθυστερημένη εισαγωγή ορισμένων τροφίμων - θεωρείται ότι η πολύ όψιμη έκθεση των παιδιών σε ορισμένα τρόφιμα αυξάνει τον κίνδυνο αλλεργίας σε αυτά;
• πολλαπλά τσιμπήματα τσιμπουριών, που προαναφέρθηκαν;
• «τσιμπήματα» από μέδουσες - παρατηρήθηκε ότι ιάπωνες σέρφερ που είχαν δεχθεί επανειλημμένα τσιμπήματα από μέδουσες είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν αλλεργία στο natto (ζυμωμένα φασόλια σόγιας);
• χρήση ορισμένων φαρμάκων (π.χ. cetuximab, που περιέχει το αλλεργιογόνο alpha-gal).

Συμπτώματα των τροφικών αλλεργιών

Οι τροφικές αλλεργίες σε παιδιά και ενήλικες μπορούν να εκδηλωθούν με ευρύ φάσμα συμπτωμάτων, από σχεδόν ανεπαίσθητα έως δυνητικά θανατηφόρα (και μπορούν να οδηγήσουν σε θάνατο μέσα σε λεπτά). Συνήθως, οι πρώτες εκδηλώσεις αναπτύσσονται γρήγορα - μέσα σε 10-15 λεπτά (έως 2 ώρες), εκτός από την καθυστερημένη αλλεργία στο κόκκινο κρέας. Το κλασικό κλινικό της εικόνα είναι: το άτομο δειπνήσει με κρέας και ξυπνάει βαθιά τη νύχτα με κνίδωση και γαστρεντερικές διαταραχές.

Πιθανά συμπτώματα τροφικών αλλεργιών:

• δέρμα - κνησμός, κνίδωση ή οίδημα Quincke, αυξημένη εφίδρωση;
• μάτια - ερυθρότητα του επιπεφυκότα, κνησμός, περιορbital οίδημα, δακρύρροια;
• ρινοφάρυγγας και στοματοφάρυγγας - φτάρνισμα, ρινική έκκριση, ρινική συμφόρηση, μεταλλική γεύση και κνησμός στο στόμα;
• αναπνευστικό σύστημα - βράγχος φωνής, δύσπνοια, ταχεία αναπνοή, βήχας, πνιγμός, κυάνωση δέρματος;
• καρδιά και αγγεία - επιτάχυνση ή βραδύτητα του καρδιακού ρυθμού, διαταραχές ρυθμού και αγωγιμότητας, πτώση της αρτηριακής πίεσης, καρδιακή ανακοπή;
• πεπτικός σωλήνας - ναυτία και έμετος, κοιλιακές κράμπες, διαταραχές του εντέρου (διάρροια), μετεωρισμός;
• νευρικό σύστημα - ίλιγγος, απώλεια συνείδησης, άγχος, φόβος, αίσθημα επικείμενου θανάτου, σπασμοί.

Σε σοβαρές τροφικές αλλεργίες αναπτύσσεται αναφυλαξία - μια οξεία συστηματική αντίδραση που απειλεί τη ζωή. Μπορεί να εκδηλωθεί ως:

• αγγειοοίδημα του λάρυγγα;
• σπασμός των βρόγχων με πνιγμό;
• αναφυλακτικό σοκ - απότομη πτώση της αρτηριακής πίεσης, που μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο μέσα σε λίγα λεπτά.

Δεν είναι δύσκολο να το αναγνωρίσετε - το άτομο έχει βράγχος/βαριά βραχνάδα της φωνής, δύσπνοια, μπορεί να παραπονεθεί για δυσκολία στην αναπνοή ή αίσθημα ασφυξίας, απότομη αδυναμία, ίλιγγο. Στο 90% των περιπτώσεων υπάρχει επίσης οίδημα των χειλιών, της γλώσσας ή ολόκληρου του προσώπου. Συχνά υπάρχει σφύριγμα κατά την αναπνοή (stridor). Σε σοβαρή πτώση της αρτηριακής πίεσης (υπόταση), το άτομο χάνει τις αισθήσεις.

Επιδράσεις στην υγεία από τις τροφικές αλλεργίες

Οι τροφικές αλλεργίες μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την υγεία ολόκληρου του οργανισμού, αλλά το πεπτικό σύστημα πλήττεται περισσότερο. Η έκθεση σε αλλεργιογόνα μπορεί να οδηγήσει τόσο σε οξείες εκδηλώσεις όσο και στην ανάπτυξη απώτερων επιπλοκών.

Η επίδραση των αλλεργιών στο γαστρεντερικό σύστημα:

• οξείες αντιδράσεις - ναυτία και έμετος, κοιλιακό άλγος, διάρροια;
• χρόνιες εκδηλώσεις - ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα (αλλεργική φλεγμονή του οισοφάγου), σύνδρομο αυξημένης διαπερατότητας του εντέρου (βλάβη του βλεννογόνου που διευκολύνει την είσοδο βακτηρίων και τοξινών στην κυκλοφορία του αίματος), χρόνια φλεγμονή του εντέρου;
• καθυστερημένες επιπτώσεις - διαταραχές της εντερικής μικροχλωρίδας και της ανοσολογικής της λειτουργίας, έλλειψη ορισμένων βιταμινών και μετάλλων (π.χ. σίδηρος ή ασβέστιο) λόγω διαταραγμένης απορρόφησης, ανάπτυξη χρόνιας κολίτιδας και άλλων φλεγμονωδών παθολογιών.

Πώς να αναγνωρίσετε τις τροφικές αλλεργίες στα παιδιά;

Γενικά, οι τροφικές αλλεργίες στα παιδιά εκδηλώνονται με τον ίδιο τρόπο όπως στους ενήλικες, αλλά στα μωρά δεν είναι πάντα εύκολο να τις αναγνωρίσετε αμέσως. Πολύ συχνά αυτή η αντίδραση εμφανίζεται πρώτα κατά την εισαγωγή συμπληρωματικών τροφών.

Τα κύρια συμπτώματα των «παιδικών» τροφικών αλλεργιών:

• ερυθρότητα και απολέπιση του δέρματος στο πρόσωπο, τα μάγουλα, τον λαιμό, με κνησμό;
• φυσαλίδες που μοιάζουν με εγκαύματα από τσουκνίδα;
• ναυτία και έμετος;
• κολικοί στην κοιλιά, που εκδηλώνονται με έντονη ανησυχία του παιδιού και κλάμα λόγω κοιλιακού πόνου;
• διάρροια ή δυσκοιλιότητα;
• εμφάνιση βλέννας και αίματος στον κώλο;
• ρινική συμφόρηση (χωρίς σχέση με ιογενείς λοιμώξεις ή κρυώματα);
• χοληχτικός ήχος στην αναπνοή, συριγμός χωρίς άλλα σημεία οξείας αναπνευστικής λοίμωξης (π.χ. πυρετός).

Η αναφυλαξία στα βρέφη είναι σπάνια, αλλά πρέπει πάντα να είστε σε εγρήγορση, καθώς αυτή η κατάσταση είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για το παιδί. Οι κύριες αναφυλακτικές αντιδράσεις είναι:

• ταχύτατα εμφανιζόμενο οίδημα του προσώπου, των χειλιών, της γλώσσας;
• σημαντική δυσκολία στην αναπνοή;
• ξαφνική ωχρότητα, ληθαργία;
• απώλεια συνείδησης.

Στα βρέφη, οι τροφικές αλλεργίες εμφανίζονται πιο συχνά στη γάλα αγελάδας, στα αυγά, στο σιτάρι και στο ψάρι.

Πότε πρέπει να δείτε γιατρό;

Απευθυνθείτε σε γιατρό εάν η κατανάλωση ενός συγκεκριμένου τροφίμου επιδεινώνει την κατάσταση της υγείας σας ή προκαλεί την εμφάνιση συμπτωμάτων (π.χ. εξάνθημα, κνησμό κ.λπ.). Ο αλλεργιολόγος θα πραγματοποιήσει μια πλήρη εξέταση και θα καθορίσει την ακριβή αιτία αυτών των εκδηλώσεων - τροφική αλλεργία, δυσανεξία, γαστρεντερικές παθήσεις ή άλλη παθολογία.

Οι κύριες διαγνωστικές δοκιμασίες για υποψία τροφικής αλλεργίας:

• Δερματικές δοκιμασίες - ξυστικές δοκιμασίες (μια μικρή ποσότητα αλλεργιογόνου εφαρμόζεται στο δέρμα και γίνεται μικρή χαραγή) και prick tests (ενδοδερμική ένεση, πιο ακριβής μέθοδος). Πρόκειται για γρήγορη και πολύ ευαίσθητη διάγνωση, αλλά δεν χρησιμοποιείται σε παιδιά κάτω των 2 ετών (σύμφωνα με άλλα δεδομένα - έως 3 ετών). Επίσης, οι δερματικές δοκιμασίες δεν είναι πληροφοριακές για ορισμένα τρόφιμα (π.χ. θερμικά επεξεργασμένα) και οι ίδιες μπορεί να προκαλέσουν αλλεργική αντίδραση;
• Αιματολογικές εξετάσεις - μέτρηση ολικών IgE (η αύξησή τους υποδεικνύει αλλεργία, αλλά δεν καθορίζει σε ποιο προϊόν) και ειδικά IgE (εντοπίζει το συγκεκριμένο αλλεργιογόνο). Αυτές οι εξετάσεις είναι ασφαλείς και μπορούν να γίνουν σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά δυστυχώς μερικές φορές δίνουν και ψευδώς θετικά και ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα;
• δοκιμασίες πρόκλησης είναι το «χρυσό πρότυπο» της διάγνωσης, αλλά πραγματοποιούνται μόνο σε νοσοκομείο λόγω του αυξημένου κινδύνου αναφυλαξίας. Οι γιατροί χορηγούν στον ασθενή πιθανά αλλεργιογόνα και αξιολογούν την αντίδραση του οργανισμού;
• εξάλειψη στη δίαιτα - προσωρινή αποκλεισμός του υπόπτου προϊόντος από τη διατροφή και έπειτα επανεισαγωγή. Εάν τα συμπτώματα εξαφανιστούν και στη συνέχεια επιστρέψουν με τον ίδιο τρόπο - η διάγνωση της τροφικής αλλεργίας θεωρείται επιβεβαιωμένη.

Χωρίς ακριβή διάγνωση της τροφικής αλλεργίας, είναι αδύνατο να βελτιωθεί η κατάσταση, επομένως είναι απαραίτητο να υποβληθείτε σε όλες τις εξετάσεις που συνταγογραφεί ο γιατρός και μόνο μετά να ξεκινήσετε τη θεραπεία.

Πώς να θεραπεύσετε τις τροφικές αλλεργίες;

Η θεραπεία των τροφικών αλλεργιών αρχίζει με σωστή διατροφή. Εδώ όλα είναι απλά: δεν υπάρχουν «επικίνδυνα» προϊόντα - δεν υπάρχουν επικίνδυνες αντιδράσεις. Αλλά η δίαιτα για αλλεργίες δεν πρέπει να είναι μονότονη, γιατί οποιαδήποτε αλλεργιογόνα μπορεί πάντα να αντικατασταθούν με ασφαλή ανάλογα:

• γαλακτοκομικά προϊόντα - γάλα σόγιας, αμυγδάλου ή καρύδας;
• σιτάρι και γλουτένη - ρύζι, καλαμπόκι, πατάτες ή φαγόπυρο;
• ξηροί καρποί - ηλιόσποροι ή κολοκυθόσποροι.

Για την αποκατάσταση της φυσιολογικής πέψης, πρέπει να συμπεριληφθούν στη διατροφή προβιοτικά και πρεβιοτικά. Αυτά όχι μόνο βοηθούν το γαστρεντερικό να επανέλθει μετά από μια αλλεργική αντίδραση, αλλά παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην την πρόληψη της ανάπτυξης τροφικών και άλλων τύπων αλλεργιών, ιδιαίτερα στα παιδιά. Εάν τα τρόφιμα (κέφιρ, γιαούρτι, ίνες) δεν είναι επαρκή, οι γιατροί μπορεί να συστήσουν φαρμακευτικά προβιοτικά (Linex) και πρεβιοτικά (Lactulose, Inulin).

Linex Forte, 28 κάψουλες, Sandoz

166

€ 17,10

Αγορά

Σκόνη ινουλίνης FOS, 120 g, Zenyth

6

€ 12,70

Αγορά

Solaq Λακτουλόζη, σιρόπι, 500 ml

€ 14,60

Αγορά

Φάρμακα για τις τροφικές αλλεργίες

Χρησιμοποιούνται διαφορετικές ομάδες φαρμάκων για τις τροφικές αλλεργίες:

• αντιισταμινικά (loratadine, desloratadine, fexofenadine, cetirizine και άλλα) - είναι αποτελεσματικά όταν ήδη έχει συμβεί αλλεργική αντίδραση, αλλά δεν είναι πολύ σοβαρή. Τα αντιισταμινικά φάρμακα για τις τροφικές αλλεργίες μπορούν να λαμβάνονται σε μορφή δισκίων, καψουλών, σταγόνων ή σιροπιών;
• γλυκοκορτικοειδή (prednisolone, dexamethasone) - ενδείκνυνται για σοβαρές αλλεργίες;
• μονοκλωνικά αντισώματα (omalizumab) - αυτά τα φάρμακα μπλοκάρουν την ανοσολογική απόκριση και ελαχιστοποιούν τις εκδηλώσεις υπερευαισθησίας ακόμα και σε επαφή με το επικίνδυνο προϊόν. Στις ΗΠΑ χρησιμοποιείται επίσης ειδική προετοιμασία αντιγόνου φιστικιού σε μορφή σκόνης.

Πρόληψη τροφικών αλλεργιών

Εάν έχετε ήδη τροφική αλλεργία, ο μόνος τρόπος για να προστατευτείτε από μια οξεία αντίδραση είναι να αποφύγετε τα αλλεργιογόνα τρόφιμα.

Σημειώστε: εάν είστε υπερευαίσθητοι, τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν ακόμα και αν απλώς κρατάτε το «επικίνδυνο» προϊόν στα χέρια σας ή εισπνέετε τα σωματίδιά του (π.χ. αναπνευστικές αλλεργίες σε φιστίκια, αλεύρι, κανέλα).

Επιπλέον, κάποια μέτρα βοηθούν στη μείωση του κινδύνου ανάπτυξης τροφικών αλλεργιών:

• θηλασμός - προάγει το σχηματισμό της φυσιολογικής εντερικής μικροχλωρίδας και περιέχει σειρά αντισωμάτων/ανοσορυθμιστικών συστατικών;
• έγκαιρη εισαγωγή συμπληρωματικών τροφών - παλαιότερα πιστευόταν ότι τα «επικίνδυνα» τρόφιμα (αυγά, ψάρι, ξηροί καρποί) πρέπει να εισάγονται όσο το δυνατόν αργότερα, αλλά με την πάροδο του χρόνου οι γιατροί αναθεώρησαν αυτές τις συστάσεις. Αντίθετα, η πρώιμη εισαγωγή πιθανών αλλεργιογόνων βοηθά στη μείωση της πιθανότητας τροφικών αλλεργιών;
• αποφυγή περιττών περιορισμών - δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι ο αποκλεισμός τροφίμων από τη διατροφή της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη ή τον θηλασμό μειώνει τον κίνδυνο αλλεργιών στο παιδί, επομένως οι γιατροί πλέον επιτρέπουν στις γυναίκες να τρώνε ό,τι θέλουν (αλλά με μέτρο);
• διατήρηση της ισορροπίας της εντερικής μικροχλωρίδας - σωστή διατροφή, κατανάλωση προβιοτικών (π.χ. ζυμωμένα γαλακτοκομικά προϊόντα) και πρεβιοτικών (ίνες). Η εντερική μικροβιοτόπιδα παίζει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της ανοσολογικής ανοχής (της ικανότητας του οργανισμού να μην αντιδρά με τροφικές αλλεργίες);
• μείωση της έκθεσης σε βλαπτικούς παράγοντες - μολυσμένος αέρας, καπνός τσιγάρου, χρήση αντιβιοτικών μόνο όπως συνταγογραφούνται από γιατρό;
• παρακολούθηση από αλλεργιολόγο σε περίπτωση κληρονομικής τάσης για τροφική αλλεργία - είναι σημαντικό για την πρώιμη ανίχνευση αλλεργιογόνων προϊόντων.

Σε περίπτωση υπερευαισθησίας στη γύρη, είναι σημαντικό να θυμάστε την πιθανότητα διασταυρούμενης αλλεργίας και να δοκιμάζετε πιθανά αλλεργιογόνα προϊόντα με προσοχή (π.χ. κεράσια και αχλάδια αν είστε αλλεργικοί στη γύρη σημύδας).

Συνολικά, όμως, μια ολοκληρωμένη προσέγγιση είναι σημαντική για την πρόληψη και τη θεραπεία των τροφικών αλλεργιών, από τη σωστή διατροφή και τις βιταμίνες έως τη λήψη φαρμάκων που συνταγογραφούνται από αλλεργιολόγο.