ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ

Μη απορροφήσιμο αντιόξινο. Παράγωγο αλουμινίου και μαγνησίου. Δρα εξουδετερώνοντας το υδροχλωρικό οξύ στο στομάχι, αυξάνοντας το γαστρικό pH, το οποίο μειώνει επίσης τον σχηματισμό και τη δράση της πεψίνης. Επίσης, προσροφά την πεψίνη που έχει ήδη σχηματιστεί.

ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

- Παρακολούθηση: Κατά τη διάρκεια παρατεταμένης θεραπείας, συνιστάται η περιοδική παρακολούθηση των επιπέδων φωσφόρου και ασβεστίου. Η υποφωσφαταιμία μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα ασβεστίου στον ορό. - Είναι σημαντικό να παρακολουθείται για πιθανά σημεία υποφωσφαταιμίας (ανορεξία, μυϊκή αδυναμία και γενική αδιαθεσία).

ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΙ

Η παρατεταμένη χρήση αντιόξινων που περιέχουν αλουμίνιο σε ηλικιωμένους μπορεί να οδηγήσει σε συστηματική απορρόφηση του αλουμινίου, με αποτέλεσμα τη συσσώρευσή του στον οργανισμό. Αυτό θα μπορούσε να επιδεινώσει την οστεοπόρωση, η οποία υπάρχει σχεδόν σε όλα τα ηλικιωμένα άτομα λόγω της εξάντλησης του φωσφόρου και του ασβεστίου, καθώς και της αναστολής της απορρόφησης φθορίου στο πεπτικό σύστημα. Θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη η πιθανή συσσώρευση μαγνησίου, η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει υπερμαγνησιαιμία και διάρροια. Η χρόνια ή/και υπερβολική χρήση δεν συνιστάται σε ηλικιωμένους, ειδικά σε ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ, καθώς έχει προταθεί ένας πιθανός αιτιολογικός ρόλος του αλουμινίου σε αυτή την ασθένεια.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ

- Αυτό το φάρμακο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από ασθενείς με εντερική απόφραξη. - Όταν χρησιμοποιείται ως αντιόξινο, συνιστάται η λήψη του φαρμάκου μετά τα γεύματα ή όταν εμφανιστεί δυσφορία. - Πριν από τη λήψη του φαρμάκου, είναι σημαντικό να ανακινήσετε καλά το φακελάκι πιέζοντάς το προς διαφορετικές κατευθύνσεις πριν το ανοίξετε. - Τα δισκία πρέπει να μασηθούν εντελώς πριν από την κατάποση ή να αφεθούν να διαλυθούν στο στόμα. Στη συνέχεια, πιείτε ένα ποτήρι νερό. - Μην το λαμβάνετε με γάλα. - Εάν αυτό το παρασκεύασμα χρησιμοποιείται για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της δυσπεψίας, δεν πρέπει να λαμβάνεται για περισσότερο από δύο εβδομάδες. - Συνιστάται η άμεση αναφορά συμπτωμάτων όπως απώλεια όρεξης, αδυναμία ή ανεξήγητη γενική αδιαθεσία, καθώς και η εμφάνιση οποιωνδήποτε συμπτωμάτων που μπορεί να υποδηλώνουν αιμορραγία (π.χ. μαύρα κόπρανα).

ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

- Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε συστατικό του φαρμάκου. - Καταστάσεις στις οποίες η γαστρεντερική διέλευση διαταράσσεται ή εμποδίζεται, όπως εντερική απόφραξη, ειλεός ή κοπρανώδης ενσφήνωση, λόγω των καθαρτικών δράσεων του μαγνησίου. Η απόφραξη μπορεί να επιδεινωθεί. - Κοιλιακός πόνος άγνωστης αιτιολογίας. Η θεραπεία με φάρμακο που μπορεί να μεταβάλει την εντερική διέλευση δεν πρέπει να ξεκινά σε ασθενείς που πάσχουν από κοιλιακό πόνο μέχρι να εντοπιστεί η αιτία, καθώς το καθαρτικό θα μπορούσε να καλύψει τα συμπτώματα μιας πιο σοβαρής πάθησης. - Παθολογίες στις οποίες η μεταβολή της εντερικής περισταλτικότητας είναι επικίνδυνη, όπως η σκωληκοειδίτιδα ή η διάτρηση του εντέρου. Η χρήση φαρμάκων που επηρεάζουν την εντερική περισταλτικότητα σε αυτούς τους ασθενείς θα μπορούσε να επιδεινώσει την πάθηση. - Χρόνια διάρροια. Τα αντιόξινα που περιέχουν μαγνήσιο μπορούν να προκαλέσουν διάρροια. - Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 30 ml/λεπτό). Υπάρχει κίνδυνος υπερμαγνησιαιμίας και υποφωσφαταιμίας κατά τη διάρκεια παρατεταμένων θεραπειών.

ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Κατηγορία Εγκυμοσύνης Β του FDA. Ορισμένες προκαταρκτικές μελέτες με υδροξείδια αλουμινίου, μαγνησίου και ασβεστίου παρατήρησαν πιθανό διπλασιασμό της συχνότητας εμφάνισης διαφόρων τύπων συγγενών ανωμαλιών σε παιδιά. Ωστόσο, μεταγενέστερες μελέτες δεν έχουν επιβεβαιώσει αυτές τις παρατηρήσεις. Παρ' όλα αυτά, έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις υπερασβεστιαιμίας και υπερ- και υπομαγνησιαιμίας σε σχέση με τη χρόνια χρήση αντιόξινων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ομοίως, έχουν περιγραφεί μεμονωμένες περιπτώσεις αυξημένων αντανακλαστικών των τενόντων σε έμβρυα και νεογνά. Η υπερβολική χρήση και η παρατεταμένη χρήση πρέπει να αποφεύγονται.

ΦΑΡΜΑΚΟΚΙΝΗΤΙΚΗ

- Απορρόφηση: Η απορρόφηση κατιόντων αλουμινίου και μαγνησίου είναι ελάχιστη με μια τυπική δόση αντιόξινου. Απορροφάται μόνο το τμήμα που αντιστοιχεί στις διαλυτές ενώσεις που σχηματίζονται και των οποίων η περίσσεια δεν έχει καθιζάνει στο έντερο. - Αποβολή: Το μη απορροφημένο μαγνήσιο και το αλουμίνιο αποβάλλονται κυρίως στα κόπρανα ως αδιάλυτα άλατα. Το (ελάχιστο) απορροφημένο τμήμα αποβάλλεται στα ούρα. - Νεφρική ανεπάρκεια: Σε περιπτώσεις νεφρικής ανεπάρκειας, μπορεί να εμφανιστεί μείωση στην αποβολή μαγνησίου και αλουμινίου, με επακόλουθο κίνδυνο υπερμαγνησιαιμίας και υποφωσφαταιμίας.

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

- Συμπτωματική θεραπεία της [ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΥΠΕΡΟΞΥΤΗΤΑΣ].

ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ

- Επείγον αντισυλληπτικό με βάση την οξική ulipristal: το αυξημένο γαστρικό pH μπορεί να μειώσει τις συγκεντρώσεις του αντισυλληπτικού στο πλάσμα, μειώνοντας την αποτελεσματικότητά του. Η ταυτόχρονη χρήση δεν συνιστάται. - ΜΣΑΦ (φλουφεναμικό ή μεφεναμικό οξύ, ινδομεθακίνη): μελέτες με ορισμένα αντιόξινα (αλγκελδράτη, οξείδιο του μαγνησίου, ανθρακικό ασβέστιο) έχουν δείξει μειωμένη απορρόφηση. - Βήτα-αναστολείς (προπρανολόλη, ατενολόλη): Μελέτες με ορισμένα αντιόξινα (αλγκελδράτη, υδροξείδιο του μαγνησίου) έχουν δείξει μειωμένη απορρόφηση λόγω μειωμένης διάλυσης των βήτα-αναστολέων. Επομένως, συνιστάται η διακοπή της χορήγησής τους. - Γλυκοζίτες δακτυλίτιδας (διγοξίνη, διγιτοξίνη): Μελέτες με ορισμένα αντιόξινα (αλγκελδράτη, υδροξείδιο του μαγνησίου) έχουν δείξει μειωμένη απορρόφηση δακτυλίτιδας. Επομένως, συνιστάται η διακοπή της χορήγησής τους κατά 2 ή 3 ώρες. - Ελτρομβοπάγη: Πιθανή μείωση της απορρόφησης της ελτρομβοπάγης λόγω του σχηματισμού αδιάλυτων χηλικών με πολυσθενή κατιόντα. Χορηγήστε την ελτρομβοπάγη τουλάχιστον 4 ώρες πριν ή μετά από αυτό το φάρμακο. - Ερλοτινίμπη: Πιθανή μείωση των επιπέδων της ερλοτινίμπης λόγω μειωμένης απορρόφησης. Τα αντιόξινα αυξάνουν το γαστρικό pH, γεγονός που θα μπορούσε να μειώσει τη διαλυτότητα, την απορρόφηση και τις θεραπευτικές επιδράσεις της ερλοτινίμπης. Συνιστάται η χορήγηση τουλάχιστον 4 ώρες πριν ή 2 ώρες μετά την ημερήσια δόση του αντινεοπλασματικού παράγοντα. - Γκαμπαπεντίνη: έχει παρατηρηθεί κάποια μείωση των επιπέδων της γκαμπαπεντίνης όταν χορηγούνται μαζί ή εντός δύο ωρών από τη λήψη άλλων αντιόξινων, λόγω αύξησης του pH. Συνιστάται η χορήγηση της γκαμπαπεντίνης δύο ώρες πριν από ένα αντιόξινο. - Ισονιαζίδη: Μελέτες έχουν δείξει μείωση στην απορρόφησή της λόγω πιθανής καθυστέρησης στην κένωση του στομάχου που προκαλείται από το αλουμίνιο. Συνεπώς, συνιστάται ο διαχωρισμός της χορήγησης κατά 2 ή 3 ώρες. - Κετοκοναζόλη: Μελέτες έχουν δείξει μείωση στην απορρόφηση της κετοκοναζόλης λόγω του αυξημένου pH, το οποίο προκαλεί λιγότερη διαλυτοποίηση του φαρμάκου. - Λανσοπραζόλη: Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει πιθανή μείωση στην απορρόφηση της λανσοπραζόλης. - Χηλικοί παράγοντες σιδήρου (δεφερασιρόξη, δεφεριπρόνη, δεφεροξαμίνη): Πιθανή μείωση της αντιόξινης δράσης λόγω του σχηματισμού αδιάλυτων συμπλόκων με το αλουμίνιο. - Κινολόνες (σιπροφλοξασίνη, νορφλοξακίνη): Μελέτες με ορισμένα αντιόξινα (αλγκελδράτη, αλμαγκάτη) έχουν δείξει μείωση στην απορρόφησή τους λόγω του σχηματισμού αδιάλυτων συμπλόκων που δεν απορροφώνται στο έντερο· επομένως, συνιστάται η χορήγηση να γίνεται ξεχωριστά. Η χορήγησή τους κάθε 2 ή 3 ώρες. - Άλατα σιδήρου (κιτρικό, φουμαρικό, θειικός σίδηρος): μελέτες με ορισμένα αντιόξινα (υδροχλωρικό αργίλιο, τριπυριτικό μαγνήσιο) έχουν δείξει μείωση στην απορρόφηση λόγω του σχηματισμού δυσδιάλυτων συμπλόκων, επομένως συνιστάται η χορήγηση να γίνεται σε διαστήματα 2 ή 3 ωρών. - Σαλικυλικά (ακετυλοσαλικυλικό οξύ): μελέτες με ορισμένα αντιόξινα (αλμαγκάτη, τριπυριτικό αργίλιο) έχουν δείξει μείωση στα επίπεδα σαλικυλικού, λόγω της αυξημένης απέκκρισης που προκαλείται από την αλκαλοποίηση των ούρων, ειδικά σε υψηλές δόσεις σαλικυλικού. Φαίνεται σκόπιμο να χορηγούνται μόνο αντιόξινα που προέρχονται από αλουμίνιο, δεδομένης της πιθανώς χαμηλότερης δράσης τους. - Τετρακυκλίνες (χλωροτετρακυκλίνη, δεμεκλοκυκλίνη, δοξυκυκλίνη): μελέτες με ορισμένα αντιόξινα (υδροχλωρικό αργίλιο, φωσφορικό αργίλιο) έχουν δείξει πιθανό σχηματισμό μη απορροφήσιμων συμπλεγμάτων στο γαστρεντερικό σωλήνα, μειώνοντας έτσι την απορρόφησή τους, επομένως συνιστάται η χορήγηση να διακόπτεται 2 ή 3 ώρες αργότερα.

ΓΑΛΟΥΧΙΑ

Με τη χρήση αντιόξινων γενικά, μικρές ποσότητες μαγνησίου και αλουμινίου μπορεί να απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα, οι οποίες δεν φαίνεται να επαρκούν για να προκαλέσουν ανεπιθύμητες ενέργειες στο νεογέννητο. Η χρήση είναι αποδεκτή, αν και η χρόνια ή/και η υπερβολική χρήση θα πρέπει να αποφεύγεται.

ΠΑΙΔΙΑ

Η ανεξέλεγκτη χρήση αντιόξινων σε παιδιά κάτω των 6 ετών δεν συνιστάται, καθώς θα μπορούσαν να καλύψουν σοβαρά συμπτώματα (σκωληκοειδίτιδα κ.λπ.). Επιπλέον, τα αντιόξινα με βάση το μαγνήσιο ενέχουν κίνδυνο υπερμαγνησιαιμίας σε μικρά παιδιά, ειδικά εάν είναι αφυδατωμένα ή έχουν νεφρική ανεπάρκεια.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΣΤΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ

- Φακελάκια γέλης: Πιέστε το φακελάκι αρκετές φορές πριν το ανοίξετε. Η γέλη μπορεί να καταποθεί απευθείας ή σε μισό ποτήρι νερό. - Δισκία: Μπορούν να μασηθούν, να καταποθούν ή να διαλυθούν στο στόμα.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ: - Ενήλικες, από του στόματος:* Φακελάκια: 1 φακελάκι/8 ώρες. Χορηγήστε κατά προτίμηση 1-2 ώρες μετά τα γεύματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί επιπλέον δόση πριν από τον ύπνο. Ασθενείς με πεπτικό έλκος μπορεί να χρειαστούν υψηλότερες δόσεις. Μέγιστη δόση 8 g/24 ώρες.* Μασώμενα δισκία: 1-2 δισκία (450-900 mg) μετά τα γεύματα και πριν από τον ύπνο. Σε ασθενείς με πεπτικό έλκος, μπορεί να χρειαστούν έως και 20 δισκία (9 g)/24 ώρες.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ

[ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ]. Σε περιπτώσεις νεφρικής ανεπάρκειας, το αλουμίνιο μπορεί να συσσωρευτεί στον οργανισμό, οδηγώντας ενδεχομένως σε οστεομαλάκυνση, οστεοδυστροφία ή εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί συσσώρευση μαγνησίου και υπερμαγνησιαιμία. [ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΗ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ]. [ΥΠΟΦΩΣΦΑΘΑΙΜΙΑ]. Λόγω της περιεκτικότητας σε αλουμίνιο αυτού του φαρμάκου, μπορεί να εμφανιστεί μειωμένη απορρόφηση φωσφορικών, με κίνδυνο υποφωσφαταιμίας, η οποία εμφανίζεται με ανορεξία, αδιαθεσία και μυϊκή αδυναμία, ιδιαίτερα σε ασθενείς με δίαιτα χαμηλή σε φωσφορικά, διάρροια, δυσαπορρόφηση ή μεταμόσχευση νεφρού. Συνιστάται η δίμηνη παρακολούθηση των επιπέδων φωσφορικών στον ορό, ειδικά σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. [ΥΠΕΡΜΑΓΝΗΣΙΑΙΜΙΑ]. Η παρατεταμένη χορήγηση αλμαγάτης μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση μαγνησίου.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΕΚΔΟΧΑ

Αυτό το φάρμακο περιέχει σορβιτόλη. Ασθενείς με κληρονομική δυσανεξία στη φρουκτόζη δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του μαγαλδράτη είναι γενικά ήπιες και παροδικές. Οι πιο χαρακτηριστικές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: - Σπάνια (<1%): δυσκοιλιότητα ή διάρροια όταν χρησιμοποιούνται υψηλές δόσεις. Σε παρατεταμένες θεραπείες με υψηλές δόσεις ή σε ασθενείς που ακολουθούν δίαιτες χαμηλής περιεκτικότητας σε φωσφορικά, μπορεί να προκαλέσει υποφωσφαταιμία και οστεομαλάκυνση.

ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΔΟΣΗ

- Συμπτώματα: Άγνωστα. Η εντερική απορρόφηση είναι ελάχιστη, επομένως η υπερδοσολογία είναι πολύ σπάνια. Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, μπορεί να υπάρξει αυξημένη τοξικότητα από αλουμίνιο, η οποία εκδηλώνεται στον εγκέφαλο, τα οστά και τους παραθυρεοειδείς αδένες.

ΣΥΝΘΕΣΗ

ΜΑΓΚΑΛΝΤΡΑΤΕ: 800 ΧΙΛΙΟΓΡΑΜΜΑΡΙΑ
ΣΟΡΒΙΤΟΛΗ (E-420) (ΕΚΔΟΧΟ): 0