ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ

[ΑΝΤΙΑΛΛΕΡΓΙΚΟ], [ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ ΙΣΤΑΜΙΝΗΣ H1]. Η λοραταδίνη είναι ένα παράγωγο πιπεριδίνης που μπλοκάρει ισχυρά, ανταγωνιστικά, αναστρέψιμα και ειδικά τους υποδοχείς H1, μειώνοντας τις συστηματικές επιδράσεις της ισταμίνης για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Προκαλεί αγγειοσύσπαση και μειωμένη αγγειακή διαπερατότητα, μειώνοντας την ερυθρότητα και το πρήξιμο που σχετίζονται με αλλεργίες. Ανακουφίζει εν μέρει από τα συμπτώματα που σχετίζονται με αλλεργικές αντιδράσεις, όπως η ερυθρότητα των ματιών και η ρινική συμφόρηση. Επίσης, προκαλεί ήπια βρογχοδιασταλτική δράση και μειώνει τον κνησμό του δέρματος.

Η λοραταδίνη διαπερνά μετά βίας τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, επομένως ουσιαστικά δεν έχει σημαντικές ηρεμιστικές επιδράσεις. Εμφανίζει υψηλή εκλεκτικότητα για τους υποδοχείς H1, χωρίς σημαντικές αντιχολινεργικές και αντισεροτονινεργικές επιδράσεις. Ομοίως, δεν έχουν παρατηρηθεί καρδιακές επιδράσεις σε κλινικές δοκιμές.

ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Λόγω των αντιαλλεργικών επιδράσεων αυτού του φαρμάκου, μπορεί να δώσει ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα σε δερματικές δοκιμασίες υπερευαισθησίας σε αντιγονικά εκχυλίσματα. Συνιστάται η διακοπή της χορήγησης αυτού του φαρμάκου τουλάχιστον 72 ώρες πριν από τη δοκιμασία.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ

- Συνιστάται η χορήγηση αυτού του φαρμάκου κάθε μέρα την ίδια ώρα.

- Δεν πρέπει να υπερβαίνετε τη συνιστώμενη δόση, καθώς μπορεί να εμφανιστεί καταστολή.

- Συνιστάται η αποφυγή έκθεσης στον ήλιο κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

- Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε συστατικό του φαρμάκου. Μπορεί να εμφανιστούν διασταυρούμενες αντιδράσεις με άλλα αντιισταμινικά, επομένως η χρήση οποιουδήποτε αντιισταμινικού Η1 δεν συνιστάται σε ασθενείς που έχουν εμφανίσει υπερευαισθησία σε οποιαδήποτε ένωση αυτής της ομάδας.

- [ΠΟΡΦΥΡΙΑ]. Τα αντιισταμινικά Η1 έχουν συσχετιστεί με την εμφάνιση πορφυρικών κρίσεων, επομένως δεν θεωρούνται ασφαλή σε αυτούς τους ασθενείς.

ΠΡΟΗΓΜΕΝΗ ΗΛΙΚΙΑ

Δεν έχουν περιγραφεί συγκεκριμένα προβλήματα που θα απαιτούσαν προσαρμογή της δοσολογίας σε ηλικιωμένους ασθενείς.

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΗ

Παρόλο που η λοραταδίνη δεν έχει οδηγήσει σε καταστολή σε κλινικές δοκιμές, η χρήση μετά την κυκλοφορία του στην αγορά έχει δείξει την εμφάνιση περιπτώσεων ήπιας καταστολής, επομένως συνιστάται η αποφυγή χειρισμού επικίνδυνων μηχανημάτων, συμπεριλαμβανομένων των αυτοκινήτων, μέχρι να υπάρξει εύλογη βεβαιότητα ότι η φαρμακευτική αγωγή δεν τα επηρεάζει αρνητικά.

ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Ασφάλεια των ζώων: Παρατεταμένος τοκετός και μειωμένη βιωσιμότητα των νεογνών παρατηρήθηκαν σε επίπεδα στο πλάσμα (AUC) 10 φορές υψηλότερα από αυτά που επιτεύχθηκαν με κλινικές δόσεις σε αρουραίους. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν τερατογόνες επιδράσεις.

Ασφάλεια σε ανθρώπους: Ένας μεγάλος αριθμός δεδομένων δείχνει ότι η λοραταδίνη δεν προκαλεί δυσπλασίες ή εμβρυϊκή τοξικότητα. Ως προληπτικό μέτρο, η χρήση της δεν συνιστάται.

Επιδράσεις στη γονιμότητα: Δεν έχουν διεξαχθεί ειδικές μελέτες σε ανθρώπους.

ΦΑΡΜΑΚΟΚΙΝΗΤΙΚΗ

- Απορρόφηση: Η λοραταδίνη απορροφάται καλά και ταχέως από το στόμα, αλλά υφίσταται εκτεταμένο ηπατικό μεταβολισμό πρώτης διόδου, με αποτέλεσμα τον μεταβολίτη δεσλοραταδίνη. Μετά τη χορήγηση 10 mg λοραταδίνης, οι συγκεντρώσεις Cmax των 4,7 ng/ml (λοραταδίνη) και 4 ng/ml (δεσλοραταδίνη) επιτυγχάνονται μετά από 1–1,5 ώρα και 1,5–3,7 ώρες, αντίστοιχα. Οι αντιισταμινικές επιδράσεις εμφανίζονται μετά από 1–3 ώρες, κορυφώνονται στις 8–12 ώρες και διαρκούν έως και 24 ώρες.

Επίδραση της τροφής : Η λήψη λοραταδίνης με τροφή αυξάνει την ποσότητα που απορροφάται, αλλά μπορεί να καθυστερήσει την απορρόφηση έως και μία ώρα. Ωστόσο, αυτό δεν έχει κλινικά σημαντικές επιδράσεις.

- Κατανομή: Η λοραταδίνη συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (97-99%), ενώ η δεσλοραταδίνη συνδέεται σε μέτριο βαθμό (73-77%). Η λοραταδίνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα ως δεσλοραταδίνη. Δυσκολεύεται πολύ να διαπεράσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.

- Μεταβολισμός: Η λοραταδίνη υφίσταται εκτεταμένο ηπατικό μεταβολισμό, κυρίως μέσω του ισοενζύμου CYP3A4 και σε μικρότερο βαθμό μέσω του CYP2D6, με αποτέλεσμα τη δεσλοραταδίνη, έναν καρβοξυαιθοξυλιωμένο μεταβολίτη με ισχυρή αντιισταμινική δράση. Αυτή η δεσλοραταδίνη μεταβολίζεται περαιτέρω σε ουσιαστικά ανενεργούς μεταβολίτες.

- Αποβολή: Η λοραταδίνη αποβάλλεται μέσω ηπατικού μεταβολισμού και επακόλουθης απέκκρισης στα ούρα (40%) και στα κόπρανα (42%), κυρίως ως συζευγμένοι μεταβολίτες. Λιγότερο από το 1% της δόσης εμφανίζεται αμετάβλητο ή ως δεσλοραταδίνη. Ο χρόνος ημιζωής αποβολής είναι 8-15 ώρες (λοραταδίνη) και 17-28 ώρες (δεσλοραταδίνη). Η κάθαρση φαίνεται να εξαρτάται από τη δόση, έτσι ώστε μετά τη χορήγηση δόσης 20 mg ή 40 mg, να επιτυγχάνονται τιμές 202 και 142 ml/min/kg, αντίστοιχα.

Φαρμακοκινητική σε ειδικές περιπτώσεις:

- Ηλικιωμένοι: Σε ασθενείς ηλικίας 66-78 ετών, οι τιμές Cmax και AUC είναι 50% υψηλότερες από ό,τι σε νεότερους ασθενείς.

- Νεφρική ανεπάρκεια: Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (CLcr <30 ml/λεπτό) έχει παρατηρηθεί αύξηση της AUC και της Cmax κατά 73% (λοραταδίνη) και 120% (δεσλοραταδίνη) και μπορεί να εμφανιστεί συσσώρευση και των δύο ουσιών.

- Ηπατική δυσλειτουργία: Σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, τόσο η Cmax όσο και η AUC αυξάνονται, φτάνοντας ενδεχομένως έως και το διπλάσιο της κανονικής τιμής. Οι χρόνοι ημιζωής αποβολής για τη λοραταδίνη και τη δεσλοραταδίνη ήταν 24 ώρες και 37 ώρες, αντίστοιχα, αυξάνοντας ανάλογα με τον βαθμό της ηπατικής βλάβης.

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

- Συμπτωματική θεραπεία αλλεργικών παθήσεων όπως [ΑΛΛΕΡΓΙΚΗ ΡΙΝΙΤΙΔΑ] ή [ΧΡΟΝΙΑ ΙΔΙΟΠΑΘΗΣ ΚΝΙΣΗ].

ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ

Η χρήση λοραταδίνης με αλκοόλ δεν έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει την καταστολή. Ωστόσο, λόγω του κινδύνου αντιδράσεων φωτοευαισθησίας από τη χρήση αντιισταμινικών H1, η λοραταδίνη μπορεί να ενισχύσει τις φωτοευαισθητοποιητικές επιδράσεις άλλων φαρμάκων. Έχουν αναφερθεί αλληλεπιδράσεις με:

- Αναστολείς ενζύμων. Η χορήγηση λοραταδίνης με αναστολείς του CYP3A4 (ερυθρομυκίνη, κετοκοναζόλη) ή αναστολείς του CYP2D6 (σιμετιδίνη) έχει οδηγήσει σε αυξήσεις της συγκέντρωσης στο πλάσμα κατά 40% (λοραταδίνη) και 46% (δεσλοραταδίνη) για την ερυθρομυκίνη, 103% και 6% με τη σιμετιδίνη και 307% και 73% με την κετοκοναζόλη. Ωστόσο, δεν έχουν παρατηρηθεί σημαντικές κλινικές μεταβολές, συμπεριλαμβανομένης της καρδιοτοξικότητας.

ΓΑΛΟΥΧΙΑ

Ασφάλεια για τα ζώα: Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

Ασφάλεια στον άνθρωπο: η λοραταδίνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα, επομένως συνιστάται η διακοπή του θηλασμού ή η αποφυγή χορήγησης αυτού του φαρμάκου.

ΠΑΙΔΙΑ

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της λοραταδίνης σε παιδιά κάτω των 2 ετών δεν έχουν αξιολογηθεί, επομένως η χρήση της δεν συνιστάται. Σε παιδιά άνω των δύο ετών, η λοραταδίνη έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία αλλεργικών αντιδράσεων, με προφίλ ασφάλειας παρόμοιο με αυτό των ενηλίκων. Ωστόσο, θεωρητικά, τα παιδιά μπορεί να είναι πιο ευάλωτα σε ανεπιθύμητες ενέργειες, επομένως συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΣΤΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ

Χορήγηση με τροφή: Συνιστάται η χορήγηση λοραταδίνης περίπου την ίδια ώρα κάθε ημέρας και ανεξάρτητα από το φαγητό.

Τα δισκία λοραταδίνης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σε παιδιά κάτω των 2 ετών.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ

"ΣΥΜΠΙΕΣΜΕΝΟ"

- Ενήλικες και έφηβοι > 6 ετών: 10 mg/24 ώρες.

- Παιδιά > 6 ετών (> 30 kg): 10 mg/24 ώρες.

- Παιδιά ηλικίας 2-12 ετών (< 30 kg): Δεν συνιστάται η δόση των 10 mg σε μορφή δισκίου. Συνιστάται σιρόπι λοραταδίνης.

- Παιδιά < 2 ετών: η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί σε παιδιά κάτω των 2 ετών.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΣΕ ΗΠΑΤΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ

Οι χρόνοι ημιζωής της λοραταδίνης και του ενεργού μεταβολίτη της στο πλάσμα αυξάνονται με τον βαθμό της ηπατικής δυσλειτουργίας. Να χρησιμοποιείται με προσοχή σε σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΣΕ ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ

- [ΝΕΦΡΙΚΗ ΔΥΣΤΕΡΗΣΗ]. Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, οι τιμές Cmax και AUC για τη λοραταδίνη και τη δεσλοραταδίνη είναι υψηλότερες από ό,τι σε άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Ωστόσο, τα επίπεδα κάθαρσης και ημιζωής είναι παρόμοια, επομένως, σύμφωνα με τον κατασκευαστή, η προσαρμογή της δοσολογίας δεν φαίνεται να είναι απαραίτητη. Παρ' όλα αυτά, συνιστάται η στενή παρακολούθηση αυτών των ασθενών, ιδιαίτερα εκείνων με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CLcr λιγότερο από 30 ml/λεπτό), καθώς μπορεί να απαιτούν χαμηλότερες δόσεις.

- [ΗΠΑΤΙΚΗ ΔΥΣΤΕΡΗΣΗ]. Η λοραταδίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ. Σε περιπτώσεις σοβαρής ηπατικής δυσλειτουργίας, μπορεί να εμφανιστεί αύξηση της συγκέντρωσης στο πλάσμα, με επακόλουθο κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. Σε αυτούς τους ασθενείς μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δοσολογίας ανάλογα με τον βαθμό ηπατικής λειτουργίας (Βλέπε Δοσολογία).

- [ΕΠΙΛΗΨΙΑ]. Απαιτείται προσοχή σε επιληπτικούς ασθενείς, καθώς τα αντιισταμινικά έχουν περιστασιακά συσχετιστεί με παράδοξες αντιδράσεις υπερδιεγερσιμότητας, ακόμη και σε θεραπευτικές δόσεις, και επομένως θα μπορούσαν να μειώσουν το όριο των σπασμών.

- Φωτοευαισθησία. Η λοραταδίνη μπορεί να προκαλέσει φωτοευαισθησία, επομένως συνιστάται η αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο κατά τη διάρκεια της θεραπείας και η προστασία του εαυτού σας με αντηλιακό.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΕΚΔΟΧΑ

Αυτό το φάρμακο περιέχει λακτόζη. Ασθενείς με κληρονομική δυσανεξία στη λακτόζη ή τη γαλακτόζη, ανεπάρκεια λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.

Αυτό το φάρμακο περιέχει φρουκτόζη. Ασθενείς με δυσανεξία στη φρουκτόζη δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Οι παρενέργειες της λοραταδίνης είναι συνήθως ήπιες και παροδικές και συνήθως εξαρτώνται από τη δόση. Τα μη ηρεμιστικά αντιισταμινικά γενικά προκαλούν τις ίδιες παρενέργειες με τα ηρεμιστικά αντιισταμινικά, αλλά πολύ λιγότερο συχνά. Συγκεκριμένα, η ηρεμιστική και αντιχολινεργική δράση είναι είτε ανύπαρκτη είτε πολύ σπάνια, υπό την προϋπόθεση ότι οι δόσεις δεν υπερβαίνουν τη συνιστώμενη ποσότητα.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν πονοκέφαλος, νευρικότητα και κόπωση.

-Πεπτικές διαταραχές. Η ξηροστομία είναι σπάνια. Έχουν επίσης αναφερθεί ναυτία, έμετος, δυσκοιλιότητα, διάρροια ή κοιλιακός πόνος.

- Ηπατικές διαταραχές. Έχουν περιγραφεί περιπτώσεις [ΑΥΞΗΣΗΣ ΤΡΑΝΣΑΜΙΝΑΣΩΝ], [ΗΠΑΤΙΤΙΔΑΣ] και [ΙΚΕΤΟΥ].

- Καρδιαγγειακές διαταραχές. Περιστασιακά, μπορεί να εμφανιστούν ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών και άλλες καρδιακές αρρυθμίες όπως έκτακτες συστολές ή καρδιακός αποκλεισμός. Έχουν επίσης αναφερθεί υπόταση ή υπέρταση.

- Νευρολογικές/ψυχολογικές διαταραχές. Πονοκέφαλος (0,6%), ήπια υπνηλία (1,2%), αποπροσανατολισμός, αταξία, μυασθένεια και ίλιγγος είναι σπάνιες. Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις παράδοξης διεγερσιμότητας, ειδικά σε μικρά παιδιά, με αϋπνία, νευρικότητα, τρόμο, ευερεθιστότητα, ευφορία, παραλήρημα, αίσθημα παλμών, ακόμη και επιληπτικές κρίσεις.

- Διαταραχές του ουρογεννητικού συστήματος. Έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις [ΔΥΣΜΗΝΟΡΟΙΑΣ].

- Αλλεργικές/δερματολογικές διαταραχές. Αντιδράσεις υπερευαισθησίας μπορεί να εμφανιστούν μετά από συστηματική χορήγηση αντιισταμινικών. Αντιδράσεις φωτοευαισθησίας μπορεί επίσης να εμφανιστούν μετά από έντονη έκθεση στο ηλιακό φως, με δερματίτιδα, κνησμό, εξανθήματα και ερύθημα.

- Οφθαλμικές διαταραχές. Σπάνια, μπορεί να εμφανιστούν [ΓΛΑΥΚΩΜΑ] και [ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΟΡΑΣΗΣ] όπως [ΘΑΜΠΛΗ ΟΡΑΣΗ] ή [ΔΙΠΛΟΠΙΑ].

- Αιματολογικές διαταραχές. Σπάνια, μπορεί να εμφανιστούν [ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ], [ΑΓΡΑΝΙΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗ], [ΛΕΥΚΟΠΕΝΙΑ], [ΘΡΟΜΒΟΚΥΤΤΑΡΟΠΕΝΙΑ] ή [ΠΑΝΚΥΤΤΑΡΟΠΕΝΙΑ].

- Μεταβολικές διαταραχές: άγνωστη συχνότητα [ΑΥΞΗΣΗ ΟΡΕΞΗΣ], [ΑΥΞΗΣΗ ΒΑΡΟΥΣ].

- Γενικές διαταραχές. Η [ΑΣΘΕΝΙΑ] είναι συχνή (1,2%). Έχουν περιγραφεί ορισμένες περιπτώσεις [ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ].

ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΔΟΣΗ

Συμπτώματα: Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σχετικά με τη δηλητηρίαση από λοραταδίνη. Έχουν αναφερθεί καταστολή, ταχυκαρδία και πονοκέφαλος μετά από χορήγηση δόσεων 40-180 mg. Ωστόσο, σε άλλες μελέτες, μία εφάπαξ δόση 160 mg δεν προκάλεσε ανεπιθύμητες ενέργειες. Σε παιδιά, η υπερδοσολογία με σιρόπι σε δόσεις που υπερέβαιναν τα 10 mg λοραταδίνης οδήγησε σε εξωπυραμιδικά συμπτώματα και αίσθημα παλμών.

Θεραπεία: Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο. Η θεραπεία θα συνίσταται στα συνήθη μέτρα που αποσκοπούν στην προώθηση της αποβολής του φαρμάκου. Εάν έχουν περάσει λιγότερες από τρεις ώρες από τη χορήγηση του φαρμάκου, μπορεί να προκληθεί έμετος με σιρόπι ιπεκακ, λαμβάνοντας τις κατάλληλες προφυλάξεις για την αποφυγή εισρόφησης γαστρικού περιεχομένου, ειδικά σε παιδιά. Δεν πρέπει να προκαλείται έμετος σε ασθενείς που έχουν χάσει τις αισθήσεις τους ή βρίσκονται σε κώμα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί πλύση στομάχου με αλατούχο διάλυμα 0,9%. Στους ενήλικες, μπορεί να χρησιμοποιηθεί νερό βρύσης, αλλά όσο το δυνατόν περισσότερο θα πρέπει να αφαιρείται πριν από την επόμενη ενστάλαξη. Η χορήγηση ενεργού άνθρακα και αλατούχων καθαρτικών, τα οποία αραιώνουν ταχέως το εντερικό περιεχόμενο, μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη.

Συνιστάται συμπτωματική και υποστηρικτική θεραπεία.

Η λοραταδίνη δεν απομακρύνεται με αιμοκάθαρση και είναι άγνωστο εάν απομακρύνεται με περιτοναϊκή κάθαρση.