Δράση και μηχανισμός

- [ΑΝΤΙΤΙΤΟΥΝΙΚΟ], [ΓΑΓΓΛΙΟΠΛΗΓΙΚΟ]. Η νικοτίνη είναι αγωνιστής των νικοτινικών χολινεργικών υποδοχέων, που βρίσκονται κυρίως στα αυτόνομα γάγγλια, στον μυελό των επινεφριδίων, στη νευρομυϊκή σύναψη και στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Οι επιδράσεις της νικοτίνης στον οργανισμό είναι πολλαπλές και ποικίλες και εξαρτώνται από τη χορηγούμενη δόση και τον αυτόνομο τόνο του ατόμου.
Η νικοτίνη ευθύνεται επίσης για τον εθισμό στον καπνό στους καπνιστές, πιθανώς μέσω δύο μηχανισμών. Σε χαμηλές δόσεις, φαίνεται να έχει διεγερτική επίδραση στον φλοιό μέσω του υπομέλανα τόπου, αυξάνοντας τη γνωστική λειτουργία και την εγρήγορση. Σε υψηλότερες δόσεις, φαίνεται να προκαλεί ένα «φαινόμενο ανταμοιβής» που προέρχεται από το μεταιχμιακό σύστημα.
Η απότομη διακοπή της χρήσης καπνού μετά από παρατεταμένη περίοδο χρήσης οδηγεί σε ένα χαρακτηριστικό σύνδρομο στέρησης, το οποίο περιλαμβάνει συμπτώματα όπως δυσφορία, αϋπνία, ευερεθιστότητα, θυμό, άγχος, δυσκολία συγκέντρωσης, διέγερση, βραδυκαρδία και αυξημένη όρεξη με την αύξηση βάρους. Παρατηρούνται επίσης λιγούρες για νικοτίνη.
Η νικοτίνη που χορηγείται μέσω επιθεμάτων ή τσίχλας έχει παρόμοια αποτελέσματα με αυτά που προσφέρει ο καπνός και παρέχει σε όσους θέλουν να διακόψουν το κάπνισμα αρκετή νικοτίνη για να μειώσουν την εμφάνιση συμπτωμάτων στέρησης. Η δόση νικοτίνης μειώνεται σταδιακά μέχρι ο οργανισμός να μπορεί να τα βγάλει πέρα ​​χωρίς αυτήν.

Φαρμακοκινητική

Στοματική, διαδερμική, ρινική:

- Απορρόφηση:
* Τσίχλα: Η τσίχλα απελευθερώνει το φάρμακο ομοιόμορφα κατά τη μάσηση. Η απελευθερούμενη νικοτίνη απορροφάται πολύ γρήγορα. Ένα μέρος της προσλαμβάνεται με το σάλιο, αλλά η βιοδιαθεσιμότητά της είναι πολύ χαμηλή επειδή απενεργοποιείται μερικώς στο στομάχι και τα έντερα και υφίσταται ισχυρό φαινόμενο πρώτης διόδου στο ήπαρ. Η νικοτίνη απελευθερώνεται ελάχιστα από την τσίχλα σε περίπτωση κατάποσης.
Η απελευθέρωση νικοτίνης ποικίλλει σημαντικά (45-90% στα 20-30 λεπτά) και εξαρτάται από την ένταση και τη διάρκεια της μάσησης. Μετά το μάσημα μιας τσίχλας 2 mg, επιτυγχάνεται μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) 6,4 ng/ml μετά από 25-30 λεπτά. Αυτά τα επίπεδα είναι 2-5 φορές χαμηλότερα από αυτά που επιτυγχάνονται μετά το κάπνισμα ενός τσιγάρου.

- Κατανομή: Συνδέεται ασθενώς με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (5%). Η ενδοφλέβια δόση του είναι περίπου 2-3 ​​l/kg. Η νικοτίνη διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό και πλακουντιακό φραγμό. Απεκκρίνεται στο γάλα.

- Μεταβολισμός: Η νικοτίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ και, σε μικρότερο βαθμό, στους πνεύμονες και τα νεφρά, πολύ γρήγορα, παράγοντας πάνω από 20 μεταβολίτες, οι οποίοι είναι λιγότερο δραστικοί από το αρχικό μόριο. Ο κύριος μεταβολίτης είναι η κοτινίνη, η οποία εμφανίζεται σε συγκεντρώσεις στο πλάσμα 10 φορές υψηλότερες από τη νικοτίνη.

- Αποβολή: Η νικοτίνη αποβάλλεται μέσω ηπατικού μεταβολισμού και επακόλουθης ουρικής απέκκρισης μεταβολιτών. Έως και 10% της δόσης ανακτάται αμετάβλητο στα ούρα, αν και εάν το pH των ούρων είναι κάτω από 5, μπορεί να ανακτηθεί έως και 30%. Ο χρόνος ημιζωής της νικοτίνης όταν χορηγείται τεχνητά είναι 1-3 ώρες, σε σύγκριση με 15-20 ώρες για τη νικοτίνη από τον καπνό. Η Cl είναι περίπου 70 l/h.
Φαρμακοκινητική σε ειδικές περιπτώσεις:

- Ηλικιωμένοι: Σε υγιείς ηλικιωμένους ασθενείς, υπάρχει μια μικρή μείωση στην κάθαρση της νικοτίνης, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί προσαρμογή της δόσης.

- Νεφρική ανεπάρκεια: Σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, παρατηρείται αύξηση των επιπέδων νικοτίνης στο πλάσμα ανάλογα με τον βαθμό νεφρικής λειτουργίας.

- Ηπατική δυσλειτουργία: η φαρμακοκινητική της νικοτίνης δεν επηρεάζεται σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (βαθμολογία Child-Pugh 5), ενώ η Cl μειώνεται σε κιρρωτικούς ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βαθμολογία Child-Pugh 7).

Ενδείξεις

- [ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΠΝΟ]. Συμπληρωματική θεραπεία σε προγράμματα διακοπής καπνίσματος, με στόχο την ανακούφιση των συμπτωμάτων του συνδρόμου στέρησης από τη νικοτίνη.
Αν και αυτά τα προϊόντα μιμούνται τις επιδράσεις του καπνού, δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατα καπνού.

Δοσολογία

- Ενήλικες, από το στόμα:
* Τσίχλες: Τα χαρακτηριστικά της τσίχλας ως φαρμακευτικής μορφής είναι τέτοια που μπορούν να οδηγήσουν σε διαφορετικά ατομικά επίπεδα νικοτίνης στο αίμα. Συνεπώς, η συχνότητα δοσολογίας θα πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με τις ατομικές ανάγκες, εντός του μέγιστου καθορισμένου ορίου.
Η δόση θα εξαρτηθεί από τον εθισμό και τον αριθμό των τσιγάρων που καπνίζονται. Συνιστάται η έναρξη με 2 mg τσίχλας, χορηγώντας μία τσίχλα όταν ο ασθενής αισθάνεται την επιθυμία να καπνίσει. Εάν η χορήγηση 15 τσίχλες είναι ανεπαρκής ή εάν ο ασθενής καπνίζει περισσότερα από 20 τσιγάρα την ημέρα, θα πρέπει να χορηγούνται εφάπαξ δόσεις των 4 mg.
Η ημερήσια δόση κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 8 και 12 τεμαχίων τσίχλας, έως το μέγιστο των 25 τεμαχίων. Κατά την αρχική φάση στέρησης, συνιστάται να μην υπερβαίνετε τα 15 τεμάχια τσίχλας την ημέρα.
Η διάρκεια της θεραπείας ποικίλλει επίσης, αν και θα πρέπει να συνεχίζεται για τουλάχιστον 3 μήνες. Μετά από αυτή την περίοδο, ο χρήστης θα πρέπει να μειώσει σταδιακά τον αριθμό των τσίχλων που μασάει ανά ημέρα. Η απότομη διακοπή της τσίχλας δεν συνιστάται, καθώς ο ασθενής μπορεί να υποτροπιάσει. Μόλις ο ασθενής μειώσει τη δόση σε 1 ή 2 τσίχλες που μασάει ανά ημέρα, η θεραπεία μπορεί να διακοπεί.
2 mg τσίχλας μπορεί να μην επαρκούν για ασθενείς με σοβαρό ή πολύ σοβαρό εθισμό, όπως ασθενείς που καπνίζουν περισσότερα από 20 τσιγάρα την ημέρα ή που δεν έχουν προηγουμένως διακόψει το κάπνισμα με θεραπεία υποκατάστασης νικοτίνης.

- Παιδιά: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών δεν έχουν αξιολογηθεί.
Διάρκεια θεραπείας: Δεν συνιστάται η χρήση αυτού του προϊόντος για περιόδους μεγαλύτερες των 6 μηνών, αν και ορισμένοι ασθενείς μπορεί να χρειαστούν μεγαλύτερες περιόδους θεραπείας.

Κανόνες για σωστή διαχείριση

Ο ασθενής θα πρέπει να διακόψει εντελώς το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της θεραπείας με νικοτίνη, λόγω του κινδύνου παρενεργειών λόγω υψηλότερων επιπέδων νικοτίνης στο πλάσμα. Δεν συνιστάται ο συνδυασμός επιθεμάτων με τσίχλες ή παστίλιες.
Η ταυτόχρονη κατανάλωση όξινων ποτών όπως καφές ή αναψυκτικά μπορεί να μειώσει την απελευθέρωση νικοτίνης από την τσίχλα ή τις παστίλιες. Συνιστάται να αποφεύγετε την κατανάλωση αυτών των ποτών 15 λεπτά πριν από τη χορήγηση νικοτίνης.

- Τσίχλα: Μασήστε την τσίχλα απαλά και αργά, περιμένοντας λίγα δευτερόλεπτα μεταξύ των μασήσεων, καθώς η πολύ γρήγορη μάσηση μπορεί να προκαλέσει ταχεία απορρόφηση νικοτίνης, προκαλώντας ανεπιθύμητες αντιδράσεις. Συνεχίστε το μάσημα μέχρι η γεύση να γίνει έντονη ή να αισθανθείτε ένα τσίχλα. Στη συνέχεια, η τσίχλα πρέπει να τοποθετηθεί ανάμεσα στην τσίχλα και το τοίχωμα του στόματος. Όταν η γεύση υποχωρήσει, η τσίχλα πρέπει να μασηθεί ξανά. Αυτή η ρουτίνα πρέπει να επαναληφθεί για 30 λεπτά.

Αντενδείξεις

- Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε συστατικό του φαρμάκου.

- μη καπνιστές ή περιστασιακοί καπνιστές.

Προφυλάξεις

- [ΝΕΦΡΙΚΗ ΛΟΙΜΩΞΗ]. Η νικοτίνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στα ούρα, επομένως η μείωση της νεφρικής λειτουργίας θα μπορούσε να οδηγήσει στη συσσώρευσή τους. Δεδομένου ότι οι μεταβολίτες είναι επίσης δραστικοί, ενδέχεται να εμφανιστούν ανεπιθύμητες ενέργειες. Δεν έχουν περιγραφεί σημαντικές διαφορές στη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (CLcr μεταξύ 30-90 ml/λεπτό), αλλά συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση αυτών των ασθενών. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν αξιολογηθεί σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CLcr λιγότερο από 30 ml/λεπτό), επομένως η χρήση της δεν συνιστάται (βλ. Αντενδείξεις).

- [ΗΠΑΤΙΚΗ ΔΥΣΤΕΡΗΣΗ]. Η νικοτίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ, επομένως μπορεί να παρατηρηθεί συσσώρευση νικοτίνης σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Συνιστάται εξαιρετική προσοχή σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία και οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για ανεπιθύμητες ενέργειες. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν αξιολογηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Συνεπώς, η χρήση της δεν συνιστάται (βλ. Αντενδείξεις).

- [ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΠΑΘΗΣΗ]. Η νικοτίνη έχει καρδιακά διεγερτικές και αγγειοσυσπαστικές επιδράσεις και επομένως μπορεί να επιδεινώσει καρδιαγγειακές παθήσεις. Έχουν αναφερθεί περιστασιακές περιπτώσεις καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών στη νικοτίνη. Ωστόσο, η χορήγηση νικοτίνης από το στόμα ή διαδερμικά δεν φαίνεται να σχετίζεται με ιδιαίτερα σημαντικό κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου. Οι ασθενείς με καρδιακή νόσο θα πρέπει να συμβουλεύονται να διακόψουν το κάπνισμα, κατά προτίμηση χωρίς θεραπεία υποκατάστασης νικοτίνης. Ωστόσο, εάν αυτό δεν είναι δυνατό, συνιστάται η σωστή αξιολόγηση της ανάγκης για θεραπεία, μελετώντας τα οφέλη και τους κινδύνους, και η άσκηση εξαιρετικής προσοχής σε ασθενείς με [ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ], [ΙΣΧΑΪΜΙΚΗ ΚΑΡΔΙΟΠΑΘΗΣΗ], όπως πρόσφατο [ΟΞΕΙΑ ΕΜΦΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ] ή [ΣΤΗΘΑΓΧΟΣ], [ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΡΥΣΘΡΟΜΥΚΙΑ] και [αγγειοσπαστικές παθήσεις], όπως [ΑΠΟΦΡΕΖΙΚΗ ΘΡΟΜΒΩΔΗ ΑΓΓΕΙΑΚΗ], [ΣΤΗΘΑΓΧΟΣ PRIZMETAL] ή [ΝΟΣΗ RAYNAUD]. Συνιστάται επίσης ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς με [ΥΠΕΡΤΑΣΗ], καθώς η νικοτίνη μπορεί να αυξήσει την αρτηριακή πίεση. Εάν ο ασθενής παρουσιάσει επιδείνωση οποιουδήποτε από αυτά τα συμπτώματα, η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί (βλ. Αντενδείξεις).

- [ΦΑΙΟΧΡΩΜΟΚΥΤΩΜΑ], [ΥΠΕΡΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΣ] ή οποιαδήποτε πάθηση που μπορεί να επιδεινωθεί από τις κατεχολαμίνες, όπως ο [ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΤΥΠΟΥ 1]. Η νικοτίνη διεγείρει την παραγωγή και απελευθέρωση κατεχολαμινών στον μυελό των επινεφριδίων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση συμπτωμάτων όπως το φαιοχρωμοκύτωμα, ο υπερθυρεοειδισμός ή ο διαβήτης. Γενικά, η χορήγηση νικοτίνης ενέχει λιγότερους κινδύνους από τη συνέχιση του καπνίσματος, αλλά συνιστάται η εκ των προτέρων αξιολόγηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου σε αυτούς τους ασθενείς.

- [ΠΕΠΤΙΚΟ ΕΛΚΟΣ] και άλλες φλεγμονώδεις διεργασίες του στομάχου, όπως η [ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ]. Η νικοτίνη καθυστερεί την επούλωση των γαστροδωδεκαδακτυλικών ελκών, επομένως η χρήση της σε αυτούς τους ασθενείς συνιστάται μόνο εάν τα οφέλη υπερτερούν των πιθανών κινδύνων.

- Εξάρτηση. Οποιοδήποτε παρασκεύασμα που περιέχει νικοτίνη ενέχει τον κίνδυνο πρόκλησης εξάρτησης, αν και λόγω των χαμηλότερων επιπέδων στο πλάσμα που επιτυγχάνονται, αυτό είναι λιγότερο πιθανό από ό,τι με τον καπνό μόνο. ​​Ωστόσο, η απότομη διακοπή της θεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε σύνδρομο στέρησης παρόμοιο με αυτό που εμφανίζεται κατά τη διακοπή του καπνίσματος. Για το λόγο αυτό, συνιστάται η σταδιακή διακοπή της χορήγησης νικοτίνης και η μη διακοπή της θεραπείας μέχρι να είναι σχετικά βέβαιο ότι δεν θα εμφανιστεί σύνδρομο στέρησης.

- [ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ]. Προσοχή σε ασθενείς που είναι επιρρεπείς στην ανάπτυξη [ΑΓΓΕΙΟΙΔΗΜΑΤΟΣ] ή [ΚΝΙΔΩΣΗΣ].

- Φλεγμονή του ανώτερου πεπτικού συστήματος, όπως [ΟΙΣΟΦΑΓΙΤΙΔΑ] ή [ΦΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ]. Η νικοτίνη μπορεί να επιδεινώσει αυτές τις καταστάσεις.

- Ασθενείς με οδοντοστοιχίες ή οποιαδήποτε διαταραχή μάσησης μπορεί να έχουν προβλήματα με το μάσημα τσίχλας, επομένως συνιστώνται άλλες μορφές χορήγησης, όπως έμπλαστρα.

Προειδοποιήσεις για τα έκδοχα:

- Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει άλατα νατρίου. Για την ακριβή περιεκτικότητα σε νάτριο, ανατρέξτε στη σύνθεση. Οι από του στόματος και παρεντερικές δοσολογικές μορφές με επίπεδα νατρίου μεγαλύτερα από 1 mmol (23 mg)/μέγιστη ημερήσια δόση πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε ασθενείς που ακολουθούν ή ακολουθούν δίαιτα ελεγχόμενου νατρίου.

Προειδοποιήσεις για τα έκδοχα:

- Επειδή περιέχει βουτυλοϋδροξυτολουόλιο ως έκδοχο, μπορεί να προκαλέσει τοπικές δερματικές αντιδράσεις, όπως δερματίτιδα εξ επαφής ή ερεθισμό των ματιών ή των βλεννογόνων.

Συμβουλές για ασθενείς

- Συνιστάται η σταδιακή μείωση της δόσης για την αποφυγή υποτροπής.

- Τα παρασκευάσματα με βάση τη νικοτίνη μπορούν να προκαλέσουν εθισμό.

- Συνιστάται να ενημερώσετε τον γιατρό σας για τυχόν συμπτώματα υπερδοσολογίας, όπως ναυτία, έμετο, διάρροια, ζάλη, αδυναμία ή αίσθημα παλμών.

- Εάν εμφανιστεί πόνος στο στήθος, συνιστάται η διακοπή της θεραπείας και η συμβουλή γιατρού.

- Μην καπνίζετε κατά τη διάρκεια της θεραπείας και μην συνδυάζετε τσίχλες ή δισκία με έμπλαστρα.

- Εάν χορηγηθεί νικοτίνη σε θηλάζουσες γυναίκες, αυτό θα πρέπει να γίνει τουλάχιστον δύο ώρες πριν από τον θηλασμό του μωρού.

- Δεν συνιστώνται περίοδοι θεραπείας μεγαλύτερες των 6 μηνών.

- Το φάρμακο δεν πρέπει να αφήνεται σε σημείο όπου τα παιδιά μπορούν να το καταχραστούν, να το χειριστούν ή να το καταπιούν, καθώς μπορεί να προκαλέσει σοβαρή τοξικότητα, η οποία μπορεί ακόμη και να αποβεί μοιραία.

- Η τσίχλα πρέπει να μασάται αργά για να αποφευχθεί η πολύ γρήγορη απορρόφηση νικοτίνης.

- Η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται εάν εμφανιστούν στοματικά προβλήματα, επίμονη δυσπεψία ή σοβαρός πονόλαιμος.

- Πριν από το μάσημα τσίχλας, συνιστάται να περιμένετε τουλάχιστον 15 λεπτά εάν έχετε καταναλώσει προηγουμένως καφέ ή άλλα όξινα ποτά.

- Συνιστάται να μην λαμβάνετε περισσότερα από 25 τεμάχια τσίχλας την ημέρα και όχι περισσότερα από 15 τεμάχια τσίχλας στην αρχή της θεραπείας.


- Οι συμβουλές επαγγελματιών μπορεί να είναι αρκετές για να βοηθήσουν τους καπνιστές να διακόψουν το κάπνισμα.

- Η διάρκεια της θεραπείας και η απαιτούμενη δόση εξαρτώνται από τον εθισμό του ατόμου, αν και συνήθως απαιτείται θεραπεία τουλάχιστον 3 μηνών.

- Συνιστάται η αξιολόγηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου σε ασθενείς με καρδιαγγειακά προβλήματα πριν από την έναρξη της θεραπείας.

Αλληλεπιδράσεις

Ο καπνός του τσιγάρου φαίνεται να δρα ως επαγωγέας ενζύμων, πιθανώς λόγω των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων στον καπνό που παράγονται κατά τη μερική καύση φυτικών ινών, και ίσως λόγω της νικοτίνης. Προκαλώντας τον μεταβολισμό, κυρίως του ισοενζύμου CYP1A2 του κυτοχρώματος P450, μπορεί να παρατηρηθεί μείωση των φαρμακολογικών επιδράσεων. Ομοίως, με τη διακοπή του καπνίσματος, οι συγκεντρώσεις φαρμάκων που μεταβολίζονται μέσω αυτής της οδού στο πλάσμα μπορεί να αυξηθούν, οδηγώντας περιστασιακά σε τοξικές επιδράσεις. Επομένως, μπορεί να είναι απαραίτητες προσαρμογές δόσης για φάρμακα όπως τα από του στόματος αντιπηκτικά, οι βενζοδιαζεπίνες που μεταβολίζονται στο ήπαρ, η καφεΐνη, η χλωροπρομαζίνη, η δεξτροπροποξυφαίνη, τα οιστρογόνα, η φαινακετίνη, η φαιναζόνη, η φλεκαϊνίδη, η φλουφαιναζίνη, η αλοπεριδόλη, η ιμιπραμίνη, η ολπίνη, η ριτοναβίρη, η λιδοκαΐνη, η θεοφυλλίνη.
Άλλες αναφερόμενες επιδράσεις του καπνίσματος περιλαμβάνουν μειωμένη διουρητική απόκριση στη φουροσεμίδη, αλλοιωμένη φαρμακολογική δράση της προπρανολόλης και αλλοιωμένα ποσοστά απόκρισης στην επούλωση του έλκους με ανταγωνιστές Η2.
Σε διαβητικούς καπνιστές, υπάρχει πιθανότητα μειωμένης αντιδιαβητικής δράσης της ινσουλίνης, πιθανώς λόγω αυξημένων επιπέδων κατεχολαμινών, οι οποίες αντιτίθενται στην υπογλυκαιμική δράση, και δυσκολίας στην υποδόρια απορρόφηση της ινσουλίνης λόγω περιφερικής αγγειοσύσπασης. Οι καπνιστές συνήθως χρειάζονται 15-30% υψηλότερη δόση για τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα τους. Όταν διακόπτεται το κάπνισμα, συνήθως είναι απαραίτητη η μείωση της δόσης της ινσουλίνης.
Αυτές οι επιδράσεις επαγωγής ενζύμων δεν έχουν παρατηρηθεί όταν η νικοτίνη χορηγείται ως σκευάσματα διακοπής του καπνίσματος, επομένως μπορεί να είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης αυτών των φαρμάκων.
Η νικοτίνη μπορεί να αλληλεπιδράσει με τα ακόλουθα φάρμακα:

- Αδρενεργικοί αγωνιστές και ανταγωνιστές. Η νικοτίνη διεγείρει την παραγωγή κορτιζόλης και κατεχολαμινών από τα επινεφρίδια, γεγονός που μπορεί να μεταβάλει τις επιδράσεις των αδρενεργικών φαρμάκων. Ομοίως, η χορήγηση ενός αγγειοσυσπαστικού φαρμάκου, όπως ενός αδρενεργικού αγωνιστή, ή ενός αγγειοδιασταλτικού, όπως ενός βήτα-αναστολέα, μπορεί να μεταβάλει τη διαδερμική απορρόφηση της νικοτίνης.

- Βουπροπιόνη. Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του συνδυασμού βουπροπιόνης με νικοτίνη δεν έχουν μελετηθεί. Μάλιστα, η χρήση νικοτίνης ήταν κριτήριο αποκλεισμού στις πρώτες κλινικές δοκιμές της βουπροπιόνης. Οι κατασκευαστές αυτού του φαρμάκου ανέφεραν πιθανό αυξημένο κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης, με αύξηση 6,1% σε σύγκριση με 2,5% με τη βουπροπιόνη μόνο.
Ωστόσο, περιορισμένα κλινικά δεδομένα δείχνουν ότι ο συνδυασμός βουπροπιόνης με επιθέματα νικοτίνης μπορεί να επιτύχει καλύτερα αποτελέσματα διακοπής του καπνίσματος. Εάν ληφθεί η απόφαση για συνδυασμό επιθεμάτων νικοτίνης με δισκία βουπροπιόνης, συνιστάται εβδομαδιαία παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης, δεδομένου του κινδύνου υπερτασικής κρίσης.

Εργο

Κατηγορία D του FDA. Σε μελέτες σε πιθήκους, η χορήγηση ενδοφλέβιας δόσης bolus 2 mg/kg νικοτίνης οδήγησε σε εμβρυϊκή οξέωση, υποξία, υπερκαπνία και υπόταση. Η ροή αίματος στη μήτρα μειώθηκε κατά 30% με έγχυση 0,1 pg/kg/λεπτό.
Το κάπνισμα κατά τη διάρκεια του τελευταίου τριμήνου της εγκυμοσύνης μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο, όπως καθυστέρηση της ανάπτυξης, αυξημένο κίνδυνο αποβολής και αυξημένη περιγεννητική θνησιμότητα, αν και η τερατογόνος του δράση δεν έχει αποδειχθεί σαφώς. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι ο καπνός μειώνει τις αναπνευστικές κινήσεις του εμβρύου. Αυτές οι επιδράσεις έχουν παρατηρηθεί και με τσίχλες νικοτίνης.
Συνεπώς, οι έγκυες γυναίκες θα πρέπει να συμβουλεύονται να διακόψουν εντελώς το κάπνισμα πριν από το τρίτο τρίμηνο. Λόγω του εγγενούς κινδύνου που σχετίζεται με τη θεραπεία υποκατάστασης νικοτίνης, συνιστάται η χρήση εκπαιδευτικών και συμπεριφορικών προγραμμάτων πριν από την έναρξη αυτής της θεραπείας.
Ωστόσο, οι έγκυες γυναίκες με έντονη εξάρτηση από τη νικοτίνη μπορεί να χρειαστεί να καταφύγουν σε θεραπεία υποκατάστασης νικοτίνης. Αυτή η θεραπεία ενέχει λιγότερους κινδύνους από το κάπνισμα, καθώς οι συγκεντρώσεις νικοτίνης στο πλάσμα που επιτυγχάνονται είναι χαμηλότερες και δεν υπάρχει έκθεση σε πολυκυκλικούς υδρογονάνθρακες και μονοξείδιο του άνθρακα.
Η διακοπή του καπνίσματος, με ή χωρίς θεραπεία υποκατάστασης νικοτίνης, δεν θα πρέπει να γίνεται ατομικά από τον ασθενή, αλλά ως μέρος ενός ιατρικά επιβλεπόμενου προγράμματος διακοπής του καπνίσματος.
Στο τρίτο τρίμηνο, η νικοτίνη έχει αιμοδυναμικές επιδράσεις, όπως αλλαγές στον εμβρυϊκό καρδιακό ρυθμό, οι οποίες μπορεί να επηρεάσουν το έμβρυο κοντά στη γέννηση. Επομένως, μετά τον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης, η νικοτίνη πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σε έγκυες καπνίστριες που δεν έχουν καταφέρει να διακόψουν το κάπνισμα στο τρίτο τρίμηνο, και πάντα υπό ιατρική παρακολούθηση.

θηλασμός

Η νικοτίνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα έως και δύο ώρες μετά το τελευταίο τσιγάρο. Τα επίπεδα στο μητρικό γάλα είναι 2,9 φορές υψηλότερα από τα επίπεδα στο πλάσμα. Πρέπει να σημειωθεί ότι η ποσότητα νικοτίνης που υπάρχει στο μητρικό γάλα είναι χαμηλότερη στις χρήστριες φαρμάκων που περιέχουν νικοτίνη από ό,τι στις καπνίστριες. Η νικοτίνη μπορεί να απορροφηθεί από το στόμα από τα βρέφη σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι στους ενήλικες, λόγω της ανωριμότητας των ηπατικών μεταβολικών μηχανισμών και της επακόλουθης μείωσης του φαινομένου πρώτης διόδου.
Οι θηλάζουσες ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται να μην καπνίζουν ή να μην χρησιμοποιούν νικοτίνη για να διακόψουν το κάπνισμα. Ωστόσο, σε ασθενείς με έντονη εξάρτηση που δεν έχουν διακόψει το κάπνισμα, ο κίνδυνος για το βρέφος από τη χρήση νικοτίνης θα πρέπει να αξιολογείται και να σταθμίζεται σε σχέση με αυτόν της έκθεσης στον καπνό.
Εάν λαμβάνετε θεραπεία υποκατάστασης, συνιστάται να χρησιμοποιείτε μόνο την τσίχλα ή τα δισκία και να τα χορηγείτε μετά τον θηλασμό. Θα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον δύο ώρες πριν από την επανέναρξη του θηλασμού.
Μια έγκυος γυναίκα δεν πρέπει ποτέ να ξεκινήσει πρόγραμμα διακοπής της νικοτίνης χωρίς να συμβουλευτεί τον γιατρό της.

ΑΓΟΡΙΑ

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των σκευασμάτων νικοτίνης σε παιδιά κάτω των 18 ετών δεν έχουν αξιολογηθεί, επομένως η χρήση τους δεν συνιστάται. Ωστόσο, λόγω των πιθανών οφελών από τη διακοπή του καπνίσματος και με βάση την αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα της θεραπείας υποκατάστασης νικοτίνης σε ενήλικες, ορισμένοι ειδικοί συνιστούν να εξετάζεται η χορήγηση τέτοιας θεραπείας σε εφήβους με εξάρτηση από τη νικοτίνη.
Δόσεις νικοτίνης που είναι καλά ανεκτές από ενήλικες καπνιστές κατά τη διάρκεια της θεραπείας μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα σοβαρής και ακόμη και θανατηφόρας δηλητηρίασης σε μικρά παιδιά. Οι ασθενείς θα πρέπει να προειδοποιούνται ότι τα σκευάσματα νικοτίνης πρέπει να χειρίζονται με προσοχή και να μην αποθηκεύονται ή απορρίπτονται με τρόπο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ή να καταναλωθεί κατά λάθος από παιδιά.

Ηλικιωμένοι

Δεν έχουν διεξαχθεί ειδικές φαρμακοκινητικές μελέτες σε ηλικιωμένους, αλλά οι ανεπιθύμητες ενέργειες και τα ποσοστά υποτροπών σε ασθενείς άνω των 60 ετών είναι παρόμοια με αυτά σε νεότερους ασθενείς. Ωστόσο, η καρδιακή νόσος είναι πιο συχνή σε αυτούς τους ασθενείς και έχει αναφερθεί ελαφρώς αυξημένη συχνότητα εμφάνισης εξασθένησης, πόνων στο σώμα και ζάλης.

Ανεπιθύμητες αντιδράσεις

Αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες που σχετίζονται με τις φαρμακολογικές επιδράσεις της νικοτίνης ή με συμπτώματα στέρησης που σχετίζονται με τη διακοπή του καπνίσματος. Ορισμένα αναφερόμενα συμπτώματα, όπως κατάθλιψη, ευερεθιστότητα, νευρικότητα, ανησυχία, εναλλαγές διάθεσης, άγχος, υπνηλία, απώλεια συγκέντρωσης, αϋπνία και διαταραχές ύπνου, μπορεί να σχετίζονται με συμπτώματα στέρησης που σχετίζονται με τη διακοπή του καπνίσματος.
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες στα έμπλαστρα είναι αυτές στο σημείο εφαρμογής, όπως παροδικό εξάνθημα, κνησμός, αίσθημα καύσου, μυρμήγκιασμα, μούδιασμα, πρήξιμο, πόνος και κνίδωση. Οι περισσότερες από αυτές τις τοπικές αντιδράσεις είναι ήπιες και υποχωρούν αμέσως μετά την αφαίρεση του εμπλάστρου. Έχει αναφερθεί πόνος ή βάρος στα άκρα ή στην γύρω περιοχή όπου εφαρμόζεται το έμπλαστρο (π.χ. στήθος). Έχουν αναφερθεί αντιδράσεις υπερευαισθησίας, συμπεριλαμβανομένης της δερματίτιδας εξ επαφής και αλλεργικών αντιδράσεων. Σε περίπτωση σοβαρών ή επίμονων τοπικών αντιδράσεων στο σημείο εφαρμογής (π.χ. σοβαρό ερύθημα, κνησμός ή οίδημα) ή γενικευμένων δερματικών αντιδράσεων (π.χ. κνίδωση ή γενικευμένο εξάνθημα), οι ασθενείς θα πρέπει να διακόψουν τη χρήση του εμπλάστρου και να συμβουλευτούν γιατρό. Η δόση αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος θα πρέπει να μειωθεί ή να διακοπεί εάν υπάρχει κλινικά σημαντική αύξηση των καρδιαγγειακών επιδράσεων ή άλλων επιδράσεων που αποδίδονται στη νικοτίνη.

Οι πιο χαρακτηριστικές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι:

- Πεπτικό: Είναι φυσιολογικό (20-40%) να εμφανιστεί [ΔΥΣΠΕΨΙΑ], [ΜΗΔΕΝ], [ΒΡΑΣΜΑ] ή [ΓΑΣΤΡΙΚΗ ΥΠΕΡΟΞΥΤΗΤΑ]. Λιγότερο συχνή είναι η εμφάνιση [ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ], [ΑΝΟΡΕΞΙΑΣ], [ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ], [ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ], [ΠΟΝΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ], [ΜΕΤΕΩΡΙΜΜΑΤΙΣΜΟΥ] ή [ΛΟΞΥΓΚΙΑΣ].
Η τσίχλα μπορεί επίσης να προκαλέσει [υπερσιελόρροια], συμπτώματα φλεγμονής της στοματικής κοιλότητας όπως [στοματίτιδα], [γλωσσίτιδα], [περιοδοντίτιδα], [φαρυγγίτιδα], [οισοφαγίτιδα] και πόνο στους μύες της γνάθου λόγω του υψηλού ιξώδους της. Αυτές οι παρενέργειες εμφανίζονται στην αρχή της θεραπείας και μπορούν να μειωθούν με τη σωστή χορήγηση της τσίχλας.

- Νευρολογικά/ψυχολογικά. Συχνές είναι οι [ΖΑΛΙΑ] (3-9%), [ΠΟΝΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ] (17-29%), [ΑΥΠΝΙΑ] (3-23%), [ΚΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ] (1-3%) και [ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟΤΗΤΑ] (1-25%). Λιγότερο συχνά (<1%), έχουν αναφερθεί [ΕΥΠΟΡΙΑ], [Νωθρότητα], [ΣΥΓΧΥΣΗ], [ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ], [ΠΑΡΑΘΕΣΙΑ] και [ΚΡΙΣΕΙΣ]. Το σύνδρομο [ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ] μπορεί να εμφανιστεί εάν η απόσυρση είναι απότομη ή πρόωρη.

- Καρδιαγγειακά. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις [ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ] και [ΟΙΔΗΜΑΤΟΣ]. Περιστασιακά (1-0,1%) μπορεί να εμφανιστούν [Αίσθημα παλμών] και πιο σπάνια (<0,1%) [ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΡΡΥΘΜΙΑ]. Έχουν αναφερθεί ορισμένες περιπτώσεις [ΟΞΕΙΑΣ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ], [ΚΟΛΠΙΚΗΣ ΜΑΡΜΑΡΥΓΗΣ] και [ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ] σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με επιθέματα νικοτίνης. Ωστόσο, δεν κατέστη δυνατή η τεκμηρίωση αιτιώδους σχέσης με τη νικοτίνη.

- Αναπνευστικό. Έχουν αναφερθεί ορισμένες περιπτώσεις [ΒΗΧΑ] (3-9%), συμφόρησης στο στήθος και [ΔΥΣΠΝΟΙΑ].
Η νικοτίνη που χορηγείται δια της ρινικής οδού μπορεί να προκαλέσει τοπικούς ερεθισμούς όπως [ΡΙΝΙΚΗ ΣΥΜΦΟΡΗΣΗ], [ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ], ερεθισμό των βλεννογόνων, [ΦΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ], [ΙΓΜΟΓΛΥΚΙΑ], [ΕΠΙΣΤΑΣΗ], [ΕΠΙΠΥΚΝΩΤΙΤΙΔΑ], [ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΓΕΥΣΗΣ] και [ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΟΣΜΗΣ]. Αυτές οι επιδράσεις εμφανίζονται πολύ συχνά (94%) στην αρχή της θεραπείας, αλλά μειώνονται με τη συνεχή χρήση.

- Αλλεργικές/δερματολογικές. Η νικοτίνη μπορεί να προκαλέσει [ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ], με κνησμό και ερύθημα, ακόμη και [ΑΓΓΕΙΟΟΙΔΗΜΑ].
Τα έμπλαστρα έχουν προκαλέσει τοπικές αντιδράσεις σε ορισμένα άτομα, όπως [ΕΡΥΘΗΜΑ] (14-17%), οι οποίες υποχώρησαν εντός 24 ωρών, τοπικό οίδημα (3-4%), [ΚΝΗΣΜΟΣ], αίσθημα καύσου στο σημείο εφαρμογής (35-47%), [ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑ ΕΠΑΦΗΣ] (2-3%) και [ΑΓΓΕΙΙΤΙΔΑ]. Σε περίπτωση σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως [ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑ] (1-7%) ή γενικευμένων δερματικών αντιδράσεων όπως ερύθημα ή σοβαρές αλλοιώσεις, συνιστάται η διακοπή της θεραπείας. Τα τοπικά κορτικοστεροειδή ή/και τα από του στόματος αντιισταμινικά έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά στην αντιστροφή αυτών των συμπτωμάτων.

- Μυοσκελετικό σύστημα. Τα έμπλαστρα προκάλεσαν περιστασιακά [ΜΥΑΛΓΙΑ] και [ΜΥΪΚΟ ΠΟΝΟ] (3-9%).

- Γενικά. Έχουν αναφερθεί ορισμένες περιπτώσεις [ΠΟΝΟΥ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ], [ΑΣΘΕΝΙΑΣ], πόνου στην πλάτη ή [ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗΣ ΓΩΝΙΑΣ].

υπερβολική δόση

Συμπτώματα: Η νικοτίνη είναι μια εξαιρετικά τοξική ουσία και δόσεις 0,6–0,9 mg/kg μπορεί να είναι θανατηφόρες για τους ανθρώπους. Ωστόσο, υπάρχει σημαντική μεταβλητότητα μεταξύ των ατόμων, καθώς οι χρόνιοι καπνιστές μπορούν να ανεχθούν υψηλότερες δόσεις από τα παιδιά και τους μη καπνιστές λόγω της ανάπτυξης ανοχής. Στα παιδιά, μια μικρή δόση νικοτίνης μπορεί να είναι επικίνδυνη και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά, ακόμη και θανατηφόρα, συμπτώματα. Συνεπώς, συνιστάται τα φάρμακα αυτά να φυλάσσονται μακριά από παιδιά και, σε περίπτωση υποψίας δηλητηρίασης, να συμβουλευτείτε αμέσως γιατρό.
Παρά την υψηλή τοξικότητα της νικοτίνης, πολύ λίγα δεδομένα είναι διαθέσιμα σχετικά με τη δηλητηρίαση από νικοτίνη. Δηλητηρίαση μπορεί να συμβεί εάν μασηθούν ταυτόχρονα πολλά κομμάτια τσίχλας, εάν ρουφηθούν πολλές παστίλιες, εάν εφαρμοστούν πολλά έμπλαστρα ή εάν αυτές οι συσκευές συνδυαστούν μεταξύ τους ή με καπνό.
Σε περίπτωση κατάποσης νικοτίνης, ο κίνδυνος υπερδοσολογίας είναι χαμηλός, επειδή απελευθερώνεται αργά σε μικρές ποσότητες και απενεργοποιείται με το φαινόμενο πρώτης διόδου. Επιπλέον, ο έμετος συνήθως εμφανίζεται γρήγορα, γεγονός που εμποδίζει την απορρόφηση της νικοτίνης.
Γενικά, η δηλητηρίαση από νικοτίνη προκαλεί τα ίδια συμπτώματα με την υπερβολική χρήση καπνού. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι ο καπνός του τσιγάρου περιέχει και άλλες τοξικές ουσίες όπως πίσσα και μονοξείδιο του άνθρακα. Τα γενικά συμπτώματα δηλητηρίασης περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο, διάρροια, κοιλιακό άλγος, πονοκέφαλο, νευρικότητα, ευερεθιστότητα, αϋπνία, ζάλη, ταχυκαρδία και αίσθημα παλμών, υψηλή ή χαμηλή αρτηριακή πίεση, παράταση του διαστήματος QT, ωχρότητα, μυϊκή αδυναμία, εφίδρωση, υπερβολική σιελόρροια, αίσθημα καύσου στο λαιμό, οπτικές και ακουστικές διαταραχές. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί λήθαργος, κυκλοφορική κατάρρευση, σπασμοί, κώμα και θάνατος από κεντρική ή περιφερική αναπνευστική παράλυση ή, περιστασιακά, καρδιακή ανεπάρκεια.
Θεραπεία:

- Από του στόματος χορηγούμενες μορφές: Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο για τη νικοτίνη. Η χορήγηση νικοτίνης θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να εφαρμόζονται τα παραδοσιακά μέτρα για την προώθηση της αποβολής.
Εάν ο ασθενής δεν έχει κάνει εμετό προηγουμένως και έχει τις αισθήσεις του, το στομάχι θα πρέπει να κενωθεί γρήγορα προκαλώντας εμετό με σιρόπι ιπεκακ. Σε κωματώδεις ασθενείς με σπασμούς ή απώλεια αντανακλαστικών, συνιστάται πλύση στομάχου με μεγάλο σωλήνα. Στη συνέχεια, θα πρέπει να χορηγηθεί εναιώρημα ενεργού άνθρακα.
Η χορήγηση αλατούχου διαλύματος ή καθαρτικού με σορβιτόλη μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη για την επιτάχυνση της εντερικής διέλευσης.
Θα καταβληθεί προσπάθεια να διατηρηθεί το άτομο σε κατάλληλη και ζεστή θέση, ώστε να διατηρηθεί η κανονική θερμοκρασία του σώματός του.
Τα συμπτώματα της δηλητηρίασης θα πρέπει να αντιμετωπίζονται συμπτωματικά. Οι σπασμοί και η διέγερση μπορούν να αντιμετωπιστούν με βενζοδιαζεπίνες, ενώ η ταχυκαρδία μπορεί να απαιτεί βήτα-αναστολείς. Η βραδυκαρδία ανταποκρίνεται στην ατροπίνη. Η υπόταση και η αγγειακή κατάρρευση θα πρέπει να αντιμετωπίζονται εντατικά με ενδοφλέβια χορήγηση υγρών ή άλλα αποτελεσματικά μέτρα.
Εάν κριθεί απαραίτητο, σε περίπτωση αναπνευστικής παράλυσης, θα εφαρμοστεί τεχνητή αναπνοή.