NAZWA ADVANTAGE 40 MG ROZTWÓR DO SPOT-ON DLA MAŁYCH KOTÓW I MAŁYCH KRÓLIKÓW SKŁADNIKI AKTYWNE Każda pipetka 0,4 ml zawiera substancję czynną: imidakloprid 40 mg. Substancje pomocnicze: butylohydroksytoluen (E 321) 0,4 mg; alkohol benzylowy (E 1519) 332,8 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. SUBSTANCJE POMOCNICZE Butylohydroksytoluen (E 321), alkohol benzylowy (E 1519), węglan propylenu. WSKAZANIA TERAPEUTYCZNE Dla kotów poniżej 4 kg: Zapobieganie i leczenie inwazji pcheł (Ctenocephalides felis). Dla królików poniżej 4 kg: Leczenie inwazji pcheł. Pchły są eliminowane w ciągu jednego dnia od zastosowania leczenia. Jedno leczenie zapobiega dalszym inwazjom pcheł przez 3-4 tygodnie u kotów i do jednego tygodnia u królików. U kotów produkt leczniczy weterynaryjny może być stosowany jako element strategii leczenia w celu kontroli alergicznego pchlego zapalenia skóry (APZS), jeśli zostało wcześniej zdiagnozowane przez lekarza weterynarii. PRZECIWWSKAZANIA / DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE Nie stosować u nieodsadzonych kociąt w wieku poniżej 8 tygodni. Nie stosować u królików w wieku poniżej 10 tygodni. Nie stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. BEZPIECZEŃSTWO STOSOWANIA U GATUNKÓW DOCELOWYCH U kotów nie obserwowano niepożądanych objawów klinicznych przy stosowaniu dawek do pięciokrotności poziomu terapeutycznego, co tydzień, przez osiem kolejnych tygodni. U królików nie obserwowano niepożądanych objawów klinicznych przy stosowaniu dawek do 45 mg/kg masy ciała (cztery razy poziomu terapeutycznego), co tydzień, przez cztery kolejne tygodnie. W rzadkich przypadkach przedawkowania lub gdy zwierzę wylizuje leczone futro, u kotów mogą wystąpić zaburzenia układu nerwowego (takie jak skurcze, drżenie, ataksja, rozszerzenie źrenic, zwężenie źrenic, letarg). Zatrucie po przypadkowym połknięciu doustnym jest mało prawdopodobne u zwierząt. W takim przypadku leczenie powinno być objawowe pod nadzorem lekarza weterynarii. Nie ma znanej swoistej odtrutki, ale podanie węgla aktywowanego może być korzystne. DAWKOWANIE: Ten produkt leczniczy weterynaryjny jest przeznaczony do stosowania miejscowego i nie powinien być podawany doustnie. Zwierzęta powinny zostać dokładnie zważone przed leczeniem. Dawkowanie i schemat dawkowania: Kot/królik (kg masy ciała): < 4 kg; produkt: advantage 40 dla małych kotów i małych królików; liczba pipet: 1 ≤ 0,4 ml; imidakloprid (mg/kg masy ciała): minimum 10. Sposób podawania: Wyjąć pipetę z opakowania. Trzymając pipetę w pozycji pionowej, przekręcić i zdjąć nakrętkę. Użyj odwróconej nakrętki, aby przekręcić i usunąć plombę z pipety. Podanie u kotów: Rozchyl sierść na szyi kota u podstawy czaszki, aż skóra będzie widoczna. Umieść końcówkę pipety na skórze i mocno ściśnij kilka razy, aż cała zawartość zostanie bezpośrednio wylana na skórę. Podanie u królików: Rozchyl sierść na szyi królika u podstawy czaszki, aż skóra będzie widoczna. Umieść końcówkę pipety na skórze i mocno ściśnij kilka razy, aż cała zawartość zostanie bezpośrednio wylana na skórę. PRZECHOWYWANIE: Ten produkt leczniczy weterynaryjny nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Przechowywać blister w opakowaniu zewnętrznym. Okres ważności produktu leczniczego weterynaryjnego zapakowanego do sprzedaży: 5 lat. OSTRZEŻENIA: Ponowna infestacja spowodowana rozwojem nowych pcheł obecnych w środowisku może trwać sześć tygodni lub dłużej po rozpoczęciu leczenia. Dlatego konieczne może być wielokrotne leczenie, w zależności od poziomu pcheł w środowisku. Aby zmniejszyć inwazję pcheł środowiskowych, zaleca się dodatkowe leczenie przeciwko dorosłym pchłom i ich stadiom rozwojowym. Aby dodatkowo ograniczyć inwazję pcheł środowiskowych, zaleca się leczenie wszystkich kotów i królików w gospodarstwie domowym. Leczenie karmiących kotów i królików kontroluje inwazję pcheł zarówno u matki, jak i u kociąt. Produkt leczniczy weterynaryjny pozostaje skuteczny nawet po zmoczeniu zwierzęcia, na przykład po ulewnym deszczu. Jednak w zależności od obecności pcheł w środowisku, konieczne może być dodatkowe leczenie. W takich przypadkach nie należy stosować produktu częściej niż raz w tygodniu. Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania u zwierząt: Ten produkt leczniczy weterynaryjny jest przeznaczony do stosowania miejscowego i nie należy go podawać doustnie. Stosować wyłącznie na nieuszkodzoną skórę. Należy zachować ostrożność, aby uniknąć kontaktu zawartości pipety z oczami lub pyskiem leczonego zwierzęcia. Nie należy pozwalać, aby niedawno leczone zwierzęta ocierały się o siebie. Przed zastosowaniem produktu należy zdjąć wszelkie obroże. Przed ponownym założeniem obroży należy wizualnie sprawdzić, czy leczony obszar jest suchy. Specjalne środki ostrożności dla osób podających produkt leczniczy weterynaryjny zwierzętom: Osoby o znanej nadwrażliwości na imidakloprid powinny unikać kontaktu z produktem leczniczym weterynaryjnym. Ten produkt zawiera alkohol benzylowy i może w rzadkich przypadkach powodować uczulenie skóry lub przejściowe reakcje skórne (np. podrażnienie, mrowienie). Unikać kontaktu produktu ze skórą, oczami lub jamą ustną. Nie masować miejsca podania. Nie jeść, nie pić ani nie palić podczas stosowania. Wszelkie zanieczyszczenia skóry należy umyć wodą z mydłem. W przypadku kontaktu produktu z oczami, należy je dokładnie przepłukać wodą. Jeśli podrażnienie skóry lub oczu utrzymuje się, należy zwrócić się o pomoc lekarską. W razie przypadkowego połknięcia produktu należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską. Po zastosowaniu nie głaskać ani nie szczotkować zwierząt, dopóki miejsce podania nie wyschnie. Dokładnie umyć ręce po użyciu. Inne środki ostrożności: Rozpuszczalnik zawarty w tym produkcie leczniczym weterynaryjnym może plamić niektóre materiały, w tym skórę, tkaniny, tworzywa sztuczne i powierzchnie polerowane. Przed kontaktem z takimi materiałami należy odczekać, aż miejsce podania wyschnie. U kotów nie obserwowano niepożądanych objawów klinicznych przy stosowaniu dawek do pięciokrotności poziomu terapeutycznego, podawanych co tydzień, przez osiem kolejnych tygodni. U królików nie obserwowano niepożądanych objawów klinicznych przy stosowaniu dawek do 45 mg/kg masy ciała (cztery razy poziomu terapeutycznego), podawanych co tydzień, przez cztery kolejne tygodnie. W rzadkich przypadkach przedawkowania lub gdy zwierzę wylizuje leczone futro, u kotów mogą wystąpić zaburzenia układu nerwowego (takie jak skurcze, drżenie, ataksja, rozszerzenie źrenic, zwężenie źrenic, letarg). Zatrucie po przypadkowym połknięciu doustnym u zwierząt jest mało prawdopodobne. W takim przypadku leczenie powinno być objawowe pod nadzorem lekarza weterynarii. Nie ma znanych swoistych odtrutek, ale podanie węgla aktywowanego może być korzystne. Główne niezgodności: Nieznane. GATUNKI DOCELOWE: Koty i króliki. INTERAKCJE: Nie zaobserwowano niezgodności między tym produktem leczniczym weterynaryjnym w dawce dwukrotnie wyższej od zalecanej a następującymi powszechnie stosowanymi produktami leczniczymi weterynaryjnymi: lufenuronem, pyrantelem i prazykwantelem (u kotów). Zgodność produktu leczniczego weterynaryjnego została również wykazana w szerokim zakresie rutynowych terapii w warunkach terenowych, w tym w szczepieniach. DIAGNOSTYKA I PRZEPISYWANIE: Produkt nie jest dostępny wyłącznie w aptekach i nie wymaga recepty weterynaryjnej. DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE: Produkt leczniczy weterynaryjny ma gorzki smak, a sporadycznie może wystąpić ślinienie, jeśli zwierzę wyliże miejsce podania bezpośrednio po podaniu. Nie jest to objaw zatrucia i ustępuje w ciągu kilku minut bez leczenia. W bardzo rzadkich przypadkach (mniej niż 1 na 10 000 leczonych zwierząt, w tym pojedyncze zgłoszenia) u kotów i królików mogą wystąpić reakcje skórne, takie jak wypadanie sierści, zaczerwienienie, swędzenie i zmiany skórne. U kotów obserwowano pobudzenie, nadmierne ślinienie i objawy nerwowe, takie jak brak koordynacji, drżenie i depresja, choć w wyjątkowych przypadkach. Połknięcie doustne może powodować inne objawy żołądkowo-jelitowe (wymioty i biegunka), które obserwowano bardzo rzadko na podstawie danych po wprowadzeniu produktu do obrotu. Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (więcej niż 1 na 10 leczonych zwierząt wykazujących działania niepożądane); często (więcej niż 1, ale mniej niż 10 na 100 leczonych zwierząt); niezbyt często (więcej niż 1, ale mniej niż 10 na 1000 leczonych zwierząt); rzadko (więcej niż 1, ale mniej niż 10 na 10 000 leczonych zwierząt); bardzo rzadko (mniej niż 1 na 10 000 leczonych zwierząt, wliczając pojedyncze raporty). CIĄŻA I LAKTACJA: Nie obserwowano toksyczności reprodukcyjnej u szczurów i nie obserwowano pierwotnej embriotoksyczności lub toksyczności teratogennej w badaniach na szczurach i królikach. Badania na ciężarnych i karmiących kotkach oraz ich potomstwie są ograniczone. Dowody do tej pory sugerują, że nie należy spodziewać się działań niepożądanych u tych zwierząt.