ΣΥΝΘΕΣΗ

L-καρνιτίνη: 220 mg Είναι μια αμίνη που δρα ως αντιοξειδωτικό και προστατεύει το σπέρμα από βλάβες που προκαλούνται από αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS).

L-αργινίνη: 125 mg αμινοξέος που συμβάλλει στην αύξηση της κινητικότητας του σπέρματος σε γόνιμους άνδρες.

Συνένζυμο Q10: 7,5 mg λιποδιαλυτό μιτοχονδριακό αντιοξειδωτικό που παίζει σημαντικό ρόλο στην αντοχή στην οξείδωση και στην αυξημένη κινητικότητα του σπέρματος.

Βιταμίνη Ε: 36 mg λιποδιαλυτή βιταμίνη που μπορεί να βελτιώσει την κινητικότητα του σπέρματος.

Ψευδάργυρος: 20 mg Μέταλλα που δρα ως αντιοξειδωτικό, μειώνοντας τον κατακερματισμό του DNA και βελτιώνοντας τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.

Φολικό οξύ: 400 mcg. Μια απαραίτητη βιταμίνη που εμπλέκεται στη σύνθεση του DNA. Η ανεπάρκεια φυλλικού οξέος έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει τον κατακερματισμό της αλυσίδας του DNA.

Γλουταθειόνη: 40 mg. Μια πρωτεΐνη που παίζει βασικό ρόλο στη σύνθεση του DNA. Έχουν περιγραφεί ευεργετικές επιδράσεις στην κινητικότητα και τη μορφολογία του σπέρματος.

Σελήνιο: 30 mcg Είναι ένα ιχνοστοιχείο που, σε συνδυασμό με τη βιταμίνη Ε, βελτιώνει την κινητικότητα και τη μορφολογία του σπέρματος.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ

Συνιστάται η λήψη μίας κάψουλας την ημέρα με ή μετά το γεύμα και με ένα συγκεκριμένο είδος ροφήματος. Το PROfertil® πρέπει να λαμβάνεται για τουλάχιστον τρεις μήνες για τη βελτιστοποίηση κάθε φάσης της σπερματογένεσης. Ωστόσο, μπορεί και πρέπει να συνεχιστεί μέχρι την εγκυμοσύνη.

ΑΙΤΙΕΣ ΑΝΔΡΙΚΗΣ ΣΤΕΡΟΤΗΤΑΣ

Οι αιτίες της ανδρικής υπογονιμότητας σχετίζονται κυρίως με την κακή ποιότητα του σπέρματος, η οποία νοείται ως μείωση της συγκέντρωσης, της κινητικότητας και της μορφολογίας του σπέρματος που περιέχει. Μια αλλαγή σε οποιαδήποτε σπερματική παράμετρο δεν μπορεί να θεωρηθεί διάγνωση οποιουδήποτε τύπου δυσλειτουργίας. Είναι ένα προειδοποιητικό σημάδι και για το λόγο αυτό, η αξιολόγηση ενός άνδρα από έναν ειδικό, έναν ανδρολόγο, είναι απαραίτητη. Ο ανδρολόγος θα είναι υπεύθυνος για τη διάγνωση της ακεραιότητας και της λειτουργίας του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος (αξιολόγηση της ανατομικής, ενδοκρινικής, γενετικής και λειτουργικής ακεραιότητας) με βάση το ιατρικό ιστορικό, την κλινική εξέταση, την ανάλυση σπέρματος και το αίτημα για πρόσθετες εξετάσεις. Θα εκτελέσει επίσης ή θα προτείνει κατάλληλες θεραπείες ανάλογα με την ιδιαίτερη κατάσταση κάθε περίπτωσης. Υπάρχουν επίσης δομικές και λειτουργικές αλλαγές (γενετικές, χρωμοσωμικές ή βιοχημικές) στο σπέρμα που δεν μπορούν να απεικονιστούν σε ανάλυση σπέρματος, αλλά μπορούν να ανιχνευθούν κατά τη διάρκεια της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν και αιτίες ανδρικής υπογονιμότητας που δεν σχετίζονται με την ποιότητα του σπέρματος, αν και αυτές είναι λιγότερο συχνές. Ένα παράδειγμα θα ήταν οι καταστάσεις που εμποδίζουν την επαρκή εναπόθεση σπέρματος στον κόλπο (οπισθοδρομική εκσπερμάτιση, υποσπαδίας, στυτική δυσλειτουργία κ.λπ.).