Loperamid

Η λοπεραμίδη δρα στο τοίχωμα του εντέρου, όπου μειώνει τις προωθητικές κινήσεις, παρατείνοντας έτσι τον χρόνο διέλευσης και οδηγώντας σε επαναρρόφηση νερού και ηλεκτρολυτών. Επιπλέον, στο επίπεδο του σφιγκτήρα του πρωκτού (του μυός που συστέλλει τον πρωκτό), η λοπεραμίδη υδροχλωρική αυξάνει τον τόνο, βελτιώνοντας την αίσθηση ακράτειας και την επιτακτική ανάγκη για αφόδευση.

Η λοπεραμίδη απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος σε πολύ μικρές ποσότητες.

Η λοπεραμίδη συνιστάται για τη συμπτωματική αντιμετώπιση της οξείας διάρροιας και για εξάρσεις χρόνιας διάρροιας.

Η θεραπεία με λοπεραμίδη υδροχλωρική δεν συνιστάται σε ασθενείς με οξεία ελκώδη κολίτιδα, οξεία δυσεντερία (που εκδηλώνεται με αιματηρά κόπρανα και πυρετό), βακτηριακή εντεροκολίτιδα προκαλούμενη από Salmonella, Shigella ή Campylobacter, ούτε σε όσους έχουν διαγνωστεί με ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα μετά από θεραπεία με ευρέως φάσματος αντιβιοτικά.

Η λοπεραμίδη υδροχλωρική δρα αναστέλλοντας την εντερική περισταλτικότητα, γι' αυτό δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις ειλεού, μεγακολόν και τοξικού μεγακολόν. 

Επίσης, η θεραπεία με λοπεραμίδη υδροχλωρική δεν συνιστάται σε ασθενείς με ιστορικό υπερευαισθησίας ή αλλεργίας στην ενεργή ουσία ή σε έκδοχα.

Όλα τα προϊόντα που περιέχουν λοπεραμίδη υδροχλωρική (Imodium, Lopegen, Loperamid Slavia) θα πρέπει να αποφεύγονται κατά την εγκυμοσύνη, ειδικά στο πρώτο τρίμηνο, λόγω ανεπαρκών δεδομένων σε αυτήν την ομάδα ασθενών.

Η λοπεραμίδη και παρόμοια προϊόντα (Imodium, Loperamid Slavia, Lopegen, Loperamid Solacium) εκκρίνονται στο μητρικό γάλα σε πολύ μικρές ποσότητες· ωστόσο, η χορήγηση αυτών των παρασκευασμάτων θα πρέπει να αποφεύγεται κατά το θηλασμό.

Κάψουλες ή δισκία λοπεραμίδης στη συγκέντρωση των 2 mg (Loperamid Slavia, Lopegen, Loperamid Laropharm) μπορούν να χορηγηθούν σε παιδιά άνω των 12 ετών.

Για παιδιά άνω των 2 ετών, μπορεί να χορηγηθεί στοματική διάλυση λοπεραμίδης 1 mg/5 ml, με δοσολογία και τρόπο χορήγησης που ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία.

Ανάλογα με τη βαρύτητα, η θεραπεία μπορεί να χρειαστεί να συμπληρωθεί με στοματικά διαλύματα επανυδάτωσης.

Στην οξεία διάρροια συνιστάται αρχική δόση 4 mg (ισοδύναμο με 2 δισκία/κάψουλες λοπεραμίδης), ακολουθούμενη από 2 mg μετά από κάθε διάρροια.

Στη χρόνια διάρροια συνιστάται αρχική δόση 4 mg (ισοδύναμο με 2 κάψουλες/δισκία λοπεραμίδης) ημερησίως· η δόση θα πρέπει να προσαρμόζεται έως ότου επιτευχθούν 1–2 σχηματισμένες κενώσεις την ημέρα, και αυτός ο στόχος συχνά επιτυγχάνεται με δόσεις μεταξύ 2–12 mg (ισοδύναμο με 1–6 δισκία/κάψουλες).

Παιδιά άνω των 12 ετών

Μπορούν να χορηγηθούν κάψουλες. Στην οξεία διάρροια, η δοσολογία είναι όμοια με των ενηλίκων. Στη χρόνια διάρροια συνιστάται αρχική δόση 2 mg/ημέρα, με επακόλουθη προσαρμογή των δόσεων λοπεραμίδης έως ότου επιτευχθούν 1–2 σχηματισμένες κενώσεις/ημέρα.

Μπορούν επίσης να χορηγηθούν στοματικά διαλύματα 1 mg/5 ml. Στην οξεία διάρροια, η δοσολογία είναι όμοια: 4 mg (ισοδύναμο με 20 ml στοματικού διαλύματος), με περαιτέρω χορήγηση 2 mg (10 ml στοματικού διαλύματος) μετά από κάθε διάρροια. Στη χρόνια διάρροια, συνιστάται χορήγηση στοματικού διαλύματος λοπεραμίδης 2 mg (ισοδύναμο με 10 ml) 1–3 φορές ημερησίως.

Παιδιά 6–11 ετών

Μπορούν να χορηγηθούν μόνο στοματικά διαλύματα. Συνιστάται αρχική δόση 2 mg (10 ml στοματικού διαλύματος), με επανχορήγηση λοπεραμίδης συγκέντρωσης 1 mg (5 ml στοματικού διαλύματος) μετά από κάθε διάρροια. Για τη χρόνια διάρροια, η δοσολογία είναι παρόμοια με εκείνη των παιδιών άνω των 12 ετών.

Για παιδιά 9–11 ετών, η μέγιστη ημερήσια δόση είναι 6 mg (ισοδύναμο με 30 ml)· για παιδιά 6–8 ετών, η μέγιστη δόση λοπεραμίδης για διάρροια είναι 4 mg (20 ml).

Παιδιά 2–5 ετών

Η λοπεραμίδη πρέπει να χορηγείται μόνο με ιατρική συμβουλή.

Η επιλογή μεταξύ λοπεραμίδης και φουραζολιδόνης θα γίνει ανάλογα με τον τύπο της διάρροιας. Η λοπεραμίδη είναι επίσης κατάλληλη για μη λοιμώδη διάρροια.

Η διαφορά ανάμεσα στη λοπεραμίδη και το Imodium βρίσκεται στην εμπορική ονομασία. Το Imodium είναι επώνυμο προϊόν (παρόμοιο με Loperamid Slavia, Lopegen, Loperamid Solacium, Enterium capsule κ.ά.), αλλά η δραστική ουσία παραμένει η λοπεραμίδη.