ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ

- Συνδυασμός αναλγητικού/αντιπυρετικού, ανταγωνιστή των υποδοχέων H1 και αποσυμφορητικού μύτης/φάρυγγα. Η παρακεταμόλη ασκεί αναλγητική και αντιπυρετική δράση, πιθανώς λόγω της αναστολής της σύνθεσης προσταγλανδινών στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Η φαινυλεφρίνη, ένας αγωνιστής των άλφα-1 αδρενεργικών υποδοχέων, προκαλεί αγγειοσύσπαση, μειώνοντας τη ρινική συμφόρηση. Τέλος, η χλωροφαιναμίνη ανταγωνίζεται τους υποδοχείς H1 και χολινεργικούς υποδοχείς, ανακουφίζοντας από τα συμπτώματα του κρυολογήματος, όπως το φτέρνισμα, τα υγρά μάτια και η καταρροή.

ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

- Σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτικά, συνιστάται η παρακολούθηση σύντομων θεραπειών με χαμηλές δόσεις, παρακολουθώντας τις παραμέτρους πήξης.
- Συνιστώνται αιματολογικές εξετάσεις σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με υψηλές δόσεις ή για παρατεταμένες χρονικές περιόδους.
- Συνιστάται η παρακολούθηση των επιπέδων τρανσαμινάσης σε ασθενείς που υποβάλλονται σε παρατεταμένη θεραπεία ή διατρέχουν κίνδυνο ηπατοτοξικότητας.
- Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, το ειδικό αντίδοτο για την παρακεταμόλη είναι η Ν-ακετυλοκυστεΐνη.

ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΙ

Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να είναι πιο ευάλωτοι στις ανεπιθύμητες ενέργειες αυτού του φαρμάκου, επομένως συνιστάται η χρήση του με προσοχή και η διακοπή της χορήγησής του εάν οι ανεπιθύμητες ενέργειες δεν είναι ανεκτές.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ

- Συνιστάται να πίνετε άφθονο νερό κατά τη διάρκεια της θεραπείας, αποφεύγοντας όσο το δυνατόν περισσότερο την κατανάλωση αλκοολούχων ποτών.
- Συνιστάται να μην υπερβαίνετε τις συνιστώμενες ημερήσιες δόσεις και να αποφεύγετε θεραπείες που υπερβαίνουν τις δέκα ημέρες χωρίς ιατρική συνταγή.
- Εάν τα συμπτώματα επιμένουν ή επιδεινωθούν μετά από πέντε ημέρες, συνιστάται να συμβουλευτείτε γιατρό.
- Ο γιατρός ή ο φαρμακοποιός θα πρέπει να ενημερώνονται για οποιαδήποτε ασθένεια έχει ο ασθενής ή για οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή λαμβάνει.
- Μπορεί να προκαλέσει υπνηλία, επομένως συνιστάται προσοχή κατά την οδήγηση και δεν πρέπει να συνδυάζεται με φάρμακα ή άλλα ηρεμιστικά όπως το αλκοόλ.

ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

- Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε συστατικό του φαρμάκου, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων [ΑΛΛΕΡΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΕΤΑΜΟΛΗ].
- [ΗΠΑΤΙΚΗ ΝΟΣΗ], όπως σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια ή [ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ]. Η παρακεταμόλη μπορεί να προκαλέσει ηπατοτοξικότητα.

- Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια.
- [ΠΟΡΦΥΡΙΑ]. Τα αντιισταμινικά Η1 δεν θεωρούνται ασφαλή σε αυτούς τους ασθενείς.
- Σοβαρή καρδιακή νόσος ή ανεξέλεγκτος σακχαρώδης διαβήτης. Υπάρχει κίνδυνος σοβαρής απορύθμισης της αντιρρόπησης.

- [ΥΨΗΛΗ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗ ΠΙΕΣΗ].

- [ΥΠΕΡΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΣ]

- [ΤΑΧΥΚΑΡΔΙΑ]
- Ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με αντικαταθλιπτικά τύπου ΜΑΟΙ τις 14 ημέρες πριν από την έναρξη της θεραπείας με φαινυλεφρίνη (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΗ

Αυτό το φάρμακο μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ικανότητα οδήγησης ή/και χειρισμού μηχανημάτων. Οι ασθενείς θα πρέπει να αποφεύγουν τον χειρισμό επικίνδυνων μηχανημάτων, συμπεριλαμβανομένων των αυτοκινήτων, μέχρι να είναι αρκετά βέβαιοι ότι το φάρμακο δεν τους επηρεάζει αρνητικά.

ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Ορισμένα δραστικά συστατικά αυτού του προϊόντος μπορούν να διαπεράσουν τον πλακουντιακό φραγμό. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα αυτού του φαρμάκου σε έγκυες γυναίκες δεν έχουν αξιολογηθεί. Συνεπώς, η χρήση του δεν συνιστάται, εκτός εάν δεν υπάρχουν ασφαλέστερες θεραπευτικές εναλλακτικές λύσεις και τα οφέλη υπερτερούν των πιθανών κινδύνων.

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

- [ΚΟΙΝΟ ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ]. Συμπτωματική θεραπεία καταρροϊκών εξεργασιών και [ΓΡΙΠΗΣ] που εμφανίζονται με πυρετό, μέτριο πόνο, πονοκέφαλο, δακρύρροια, ρινική συμφόρηση και ρινόρροια.

ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ

- Αιθυλική αλκοόλη. Η αιθυλική αλκοόλη μπορεί να ενισχύσει τις ηρεμιστικές επιδράσεις αυτού του φαρμάκου. Επιπλέον, η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών με παρακεταμόλη μπορεί να προκαλέσει ηπατική βλάβη. Συνιστάται η αποφυγή της κατανάλωσης αλκοόλ κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Σε χρόνιους αλκοολικούς, δεν πρέπει να χορηγούνται περισσότερα από 2 g παρακεταμόλης/24 ώρες.
- Άλφα-αναστολείς (εργοταμίνες για ημικρανίες, οξυτοκίνη). Η ταυτόχρονη χρήση τους δεν συνιστάται επειδή μπορεί να αυξήσει τις αγγειοσυσπαστικές επιδράσεις. Οι άλφα-αναστολείς που χρησιμοποιούνται για την υπέρταση ή την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη, επειδή δεν μπλοκάρουν τους βήτα-υποδοχείς, μπορεί να προκαλέσουν αυξημένο κίνδυνο υπότασης και ταχυκαρδίας.
- Εισπνεόμενα αναισθητικά (αλοθάνιο). Μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αρρυθμιών.
- Από του στόματος αντιπηκτικά. Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, συνήθως με υψηλές δόσεις, οι αντιπηκτικές επιδράσεις θα μπορούσαν να ενισχυθούν από την αναστολή της ηπατικής σύνθεσης παραγόντων πήξης από την παρακεταμόλη. Συνιστάται η χορήγηση της χαμηλότερης δόσης, για τη συντομότερη δυνατή διάρκεια θεραπείας, και η παρακολούθηση του INR.
- Αντιχολινεργικά (αντιπαρκινσονικά φάρμακα, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, ΜΑΟΙ, νευροληπτικά). Η χλωροφαιναμίνη μπορεί να ενισχύσει τις αντιχολινεργικές επιδράσεις, επομένως αυτός ο συνδυασμός πρέπει να αποφεύγεται.
- Από του στόματος αντισυλληπτικά. Θα μπορούσαν να αυξήσουν την κάθαρση της παρακεταμόλης από το πλάσμα, μειώνοντας τις επιδράσεις της.
- Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (αμιτριπτυλίνη, αμοξαπίνη, κλομιπραμίνη, δεσιπραμίνη, δοξεπίνη, μαπροτιλίνη). Η ταυτόχρονη χρήση τους μπορεί να ενισχύσει τις πιεστικές επιδράσεις της φαινυλεφρίνης.
- Αντιυπερτασικά (βήτα-αναστολείς, διουρητικά, γουανεθιδίνη, μεθυλντόπα). Η φαινυλεφρίνη μπορεί να ανταγωνίζεται τις αντιυπερτασικές επιδράσεις και ακόμη και να οδηγήσει σε υπερτασικές κρίσεις· επομένως, συνιστάται η παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης. Η προπρανολόλη μπορεί να αναστείλει τον μεταβολισμό της παρακεταμόλης, οδηγώντας σε τοξικές επιδράσεις.
- Ατροπίνη. Αναστέλλει την αντανακλαστική βραδυκαρδία που προκαλείται από τη φαινυλεφρίνη και αυξάνει την αρτηριακή πίεση στην φαινυλεφρίνη.
- Ενεργός άνθρακας. Μπορεί να προσροφήσει παρακεταμόλη, μειώνοντας την απορρόφησή της και τις φαρμακολογικές της επιδράσεις.
- Χλωραμφενικόλη. Η τοξικότητα της χλωραμφενικόλης θα μπορούσε να ενισχυθεί, πιθανώς μέσω της αναστολής του μεταβολισμού της.
- Δακτυλίτιδα. Ο κίνδυνος καρδιακών αρρυθμιών που σχετίζονται με τη φαινυλεφρίνη μπορεί να αυξηθεί.
- Διουρητικά που μπορούν να προκαλέσουν υποκαλιαιμία (φουροσεμίδη). Η υποκαλιαιμία μπορεί να επιδεινωθεί και η αρτηριακή ευαισθησία σε αγγειοσυσπαστικά όπως η φαινυλεφρίνη μπορεί να μειωθεί.
- Διεγερτικά του νευρικού συστήματος (αμφεταμίνες, κοκαΐνη, ξανθίνες). Η διέγερση του νευρικού συστήματος θα μπορούσε να ενισχυθεί, οδηγώντας σε έντονη διεγερσιμότητα.
- Θυρεοειδικές ορμόνες. Θα μπορούσε να υπάρξει ενίσχυση των επιδράσεων και των δύο φαρμάκων, με κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης και στεφανιαίας ανεπάρκειας.
- ΜΑΟΙ. Οι ΜΑΟΙ μπορεί να ενισχύσουν τις επιδράσεις της φαινυλεφρίνης αναστέλλοντας τον μεταβολισμό της νορεπινεφρίνης, αυξάνοντας τον κίνδυνο υπερτασικών κρίσεων και άλλων καρδιακών επεισοδίων. Συνιστάται η αποφυγή χορήγησης αυτού του φαρμάκου σε ασθενείς που έχουν λάβει θεραπεία με ΜΑΟΙ τις προηγούμενες 14 ημέρες.
- Επαγωγείς ενζύμων. Φάρμακα όπως τα βαρβιτουρικά, η καρβαμαζεπίνη, η υδαντοΐνη, η ισονιαζίδη, η ριφαμπικίνη ή η σουλφινπυραζόνη, θα μπορούσαν να προκαλέσουν τον μεταβολισμό της παρακεταμόλης, μειώνοντας τις επιδράσεις της και αυξάνοντας τον κίνδυνο ηπατοτοξικότητας.
- Λαμοτριγίνη. Η παρακεταμόλη μπορεί να μειώσει τις συγκεντρώσεις λαμοτριγίνης στον ορό, με αποτέλεσμα τη μείωση της θεραπευτικής της δράσης.
- Λεβοντόπα. Η χορήγηση λεβοντόπας μαζί με συμπαθομιμητικά αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακών αρρυθμιών, επομένως μπορεί να είναι απαραίτητη η μείωση της δόσης του αδρενεργικού αγωνιστή.
- Μετοκλοπραμίδη και δομπεριδόνη. Αυξάνουν την απορρόφηση της παρακεταμόλης στο λεπτό έντερο, λόγω της επίδρασης αυτών των φαρμάκων στην γαστρική κένωση.
- Προβενεσίδη. Αυξάνει τον χρόνο ημιζωής της παρακεταμόλης στο πλάσμα μειώνοντας την αποικοδόμηση και την ουρική απέκκριση των μεταβολιτών της.
- Ρητίνες ανταλλαγής ιόντων (χολεστυραμίνη). Μειωμένη απορρόφηση της παρακεταμόλης, με πιθανή αναστολή της δράσης της, λόγω της δέσμευσης της παρακεταμόλης στο έντερο.
- Νιτρικά. Η φαινυλεφρίνη μπορεί να ανταγωνίζεται τις αντιστηθαγχικές επιδράσεις των νιτρικών, επομένως αυτός ο συνδυασμός πρέπει να αποφεύγεται.
- Ηρεμιστικά (οπιοειδή αναλγητικά, βαρβιτουρικά, βενζοδιαζεπίνες, αντιψυχωσικά). Οι ηρεμιστικές επιδράσεις θα μπορούσαν να ενισχυθούν.
- Συμπαθομιμητικά. Μπορεί να εμφανιστεί αύξηση των παρενεργειών, τόσο του νευρικού όσο και του καρδιαγγειακού συστήματος.
- Ζιδοβουδίνη. Παρόλο που έχει περιγραφεί πιθανή ενίσχυση της τοξικότητας της ζιδοβουδίνης (ουδετεροπενία, ηπατοτοξικότητα) σε μεμονωμένους ασθενείς, δεν φαίνεται να υπάρχει κινητική αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο φαρμάκων.

ΓΑΛΟΥΧΙΑ

Μερικά από τα δραστικά συστατικά αυτού του φαρμάκου απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα, επομένως συνιστάται η διακοπή του θηλασμού ή η αποφυγή της χρήσης αυτού του φαρμάκου σε έγκυες γυναίκες.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ

- Ενήλικες, από του στόματος: 1 δισκίο/6-8 ώρες. Μέγιστη δόση: 6 δισκία/24 ώρες.
- Παιδιά, από του στόματος:
* Παιδιά 15 ετών και άνω: 1 δισκίο κάθε 6-8 ώρες. Μέγιστη δόση: 6 δισκία/24 ώρες.
* Παιδιά κάτω των 15 ετών: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα αυτού του φαρμάκου δεν έχουν αξιολογηθεί.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΣΕ ΗΠΑΤΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ

Μην υπερβαίνετε τα 3 δισκία και το ελάχιστο διάστημα μεταξύ των δόσεων θα είναι 8 ώρες.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΣΕ ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ

Αυτό το φάρμακο δεν ενδείκνυται για αυτόν τον πληθυσμό λόγω της δόσης της παρακεταμόλης.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ

- [ΝΕΦΡΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ]. Μπορεί να εμφανιστεί συσσώρευση των δραστικών συστατικών. Οι νεφρικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις στην παρακεταμόλη είναι πιο συχνές σε αυτούς τους ασθενείς.
Ασθενείς με διαβήτη, γλαύκωμα, καρδιακή νόσο (στεφανιαία ανεπάρκεια, ισχαιμική καρδιοπάθεια), υψηλή αρτηριακή πίεση, καρδιακή αρρυθμία, υπερθυρεοειδισμό, φαιοχρωμοκύττωμα, καλοήθη υπερπλασία του προστάτη ή απόφραξη της ουροδόχου κύστης, μυασθένεια gravis, στενωτικό πεπτικό έλκος ή εντερική απόφραξη. Τόσο η φαινυλεφρίνη όσο και η χλωροφαιναμίνη μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η χορήγηση μπορεί να αποφεύγεται.
- [ΑΣΘΜΑ], [ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΟ ΕΜΦΥΣΗΜΑ] ή [ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΝΟΣΟΣ]. Η χλωροφαιναμίνη μπορεί να επιδεινώσει αυτές τις καταστάσεις λόγω των αντιχολινεργικών της δράσεων. Έχουν αναφερθεί βρογχοσπαστικές αντιδράσεις όταν χορηγείται παρακεταμόλη σε ασθματικούς ασθενείς με [ΑΛΛΕΡΓΙΑ ΣΤΑ ΣΑΛΙΚΥΛΙΚΑ], επομένως συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή σε αυτούς τους ασθενείς.
- [ΕΠΙΛΗΨΙΑ]. Ορισμένα αντιισταμινικά Η1 έχουν συσχετιστεί με την έναρξη επιληπτικών κρίσεων.
- [ΔΥΣΚΡΑΣΙΕΣ ΑΙΜΑΤΟΣ]. Η παρακεταμόλη μπορεί περιστασιακά να προκαλέσει [ΑΝΑΙΜΙΑ], [ΛΕΥΚΟΠΕΝΙΑ] ή [ΘΡΟΜΒΟΚΥΤΤΑΡΟΠΕΝΙΑ]. Συνιστάται εξαιρετική προσοχή, αποφεύγοντας την παρατεταμένη θεραπεία και σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να διενεργούνται περιοδικές αιματολογικές εξετάσεις.
- [ΗΠΑΤΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ], Ηπατοτοξικότητα. Ο μεταβολισμός της παρακεταμόλης μπορεί να παράγει ηπατοτοξικές ουσίες. Η χρήση της πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική βλάβη (βλ. Αντενδείξεις) και πρέπει να δίνεται εξαιρετική προσοχή σε άτομα με [ΧΡΟΝΙΟ ΑΛΚΟΟΛΙΣΜΟ] ή άλλους παράγοντες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ηπατοτοξικότητα. Η παρατεταμένη θεραπεία πρέπει να αποφεύγεται και οι δόσεις δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα 2 g/24 ώρες σε αυτούς τους ασθενείς. Ομοίως, συνιστάται η παρακολούθηση των επιπέδων τρανσαμινασών και η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται εάν παρατηρηθεί σημαντική αύξηση.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΕΚΔΟΧΑ

Αυτό το φάρμακο περιέχει άλατα νατρίου. Για την ακριβή περιεκτικότητα σε νάτριο, ανατρέξτε στη σύνθεση. Οι από του στόματος και παρεντερικές δοσολογικές μορφές με ποσότητες νατρίου που υπερβαίνουν το 1 mmol (23 mg)/μέγιστη ημερήσια δόση πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε ασθενείς που ακολουθούν δίαιτες περιορισμένες σε νάτριο.

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που περιγράφονται είναι:
- Πεπτικό. Μπορεί να εμφανιστούν αντιχολινεργικές επιδράσεις όπως [ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑ] και [ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ]. Η [ΑΝΟΡΕΞΙΑ] είναι λιγότερο συχνή.
- Ηπατικό. Περιστασιακά, μπορεί να εμφανιστεί [ΗΠΑΤΟΠΑΘΕΙΑ] με ή χωρίς [ΙΚΤΕΡΟ].
- Καρδιαγγειακά. [ΑΡΤΗΡΙΑΚΗ ΥΠΕΡΤΑΣΗ], [ΤΑΧΥΚΑΡΔΙΑ].
- Νευρολογικά/ψυχολογικά. Περιστασιακά, μπορεί να εμφανιστούν υπνηλία, νοητική σύγχυση και ευφορία. Η διέγερση, με νευρικότητα και αϋπνία, είναι πολύ σπάνια και είναι ιδιαίτερα συχνή σε παιδιά και ηλικιωμένους.
- Ουρογεννητικό. [ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΟΥΡΩΝ].
- Αλλεργικές/δερματολογικές. Σπάνια [ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ], με [ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑ], [ΕΞΑΝΘΗΜΑΤΙΚΑ ΕΞΑΝΘΗΜΑΤΑ], [ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΦΩΤΟΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ] και [ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΙΔΡΩΤΑ].
- Οφθαλμολογικό. [ΜΥΔΡΙΑΣΗ], [ΘΟΛΗ ΟΡΑΣΗ], [ΟΦΘΑΛΜΙΚΗ ΥΠΕΡΤΑΣΗ].
- Αιματηρή. [ΑΝΑΙΜΙΑ], [ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ], [ΛΕΥΚΟΠΕΝΙΑ] με [ΟΥΔΕΤΕΡΟΠΕΝΙΑ] ή [ΚΟΚΙΟΚΥΤΤΑΡΟΠΕΝΙΑ] και [ΘΡΟΜΒΟΠΕΝΙΑ].
- Μεταβολικό. Σπάνια [ΥΠΟΓΛΥΚΕΙΜΙΑ].

ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΔΟΣΗ

Συμπτώματα: Η υπερδοσολογία με προϊόντα που περιέχουν παρακεταμόλη είναι μια πολύ σοβαρή και δυνητικά θανατηφόρα δηλητηρίαση. Τα συμπτώματα μπορεί να μην εμφανιστούν αμέσως και μπορεί να χρειαστούν έως και τρεις ημέρες για να εμφανιστούν. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν σύγχυση, διέγερση με ανησυχία, νευρικότητα και ευερεθιστότητα, ζάλη, ναυτία και έμετο, απώλεια όρεξης και ηπατική βλάβη. Η ηπατοτοξικότητα συνήθως εκδηλώνεται μετά από 48-72 ώρες με ναυτία, έμετο, ανορεξία, αδιαθεσία, εφίδρωση, ίκτερο, κοιλιακό άλγος, διάρροια και ηπατική ανεπάρκεια.
Στα παιδιά, εμφανίζονται επίσης υπνηλία και ανωμαλίες στο βάδισμα.
Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, ο ασθενής μπορεί να πεθάνει από ηπατική νέκρωση ή οξεία νεφρική ανεπάρκεια.
Η ελάχιστη τοξική δόση παρακεταμόλης είναι 6 g σε ενήλικες και 100 mg/kg σε παιδιά. Δόσεις που υπερβαίνουν τα 20-25 g παρακεταμόλης είναι δυνητικά θανατηφόρες.
Εκτός από τα συμπτώματα υπερδοσολογίας παρακεταμόλης, μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα υπερδοσολογίας χλωροφαιναμίνης (βαθιά καταστολή, αντιχολινεργικά συμπτώματα) και υπερδοσολογίας φαινυλεφρίνης (διεγερσιμότητα, σπασμοί, ταχυκαρδία, υψηλή αρτηριακή πίεση).
Θεραπεία: Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια, καθώς η δηλητηρίαση από παρακεταμόλη μπορεί να είναι θανατηφόρα, ακόμη και αν δεν εμφανιστούν συμπτώματα. Η έγκαιρη αναγνώριση της υπερδοσολογίας παρακεταμόλης είναι ιδιαίτερα σημαντική στα παιδιά λόγω της σοβαρότητας της πάθησης και της διαθεσιμότητας θεραπείας.
Σε κάθε περίπτωση, αρχικά θα πραγματοποιηθεί πλύση στομάχου και αναρρόφηση του περιεχομένου του στομάχου, κατά προτίμηση εντός τεσσάρων ωρών από την κατάποση. Η χορήγηση ενεργού άνθρακα μπορεί να μειώσει την απορροφούμενη ποσότητα.
Υπάρχει ένα ειδικό αντίδοτο για την δηλητηρίαση από παρακεταμόλη: η Ν-ακετυλοκυστεΐνη. Συνιστάται η χορήγηση δόσης 300 mg/kg Ν-ακετυλοκυστεΐνης, που ισοδυναμεί με 1,5 ml/kg υδατικού διαλύματος 20% με pH 6,5, ενδοφλεβίως σε διάστημα 20 ωρών και 15 λεπτών, σύμφωνα με το ακόλουθο σχήμα:
- Ενήλικες. Μια αρχική δόση εφόδου 150 mg/kg (0,75 ml/kg διαλύματος 20%) θα χορηγηθεί με αργή ενδοφλέβια ένεση σε διάστημα 15 λεπτών, είτε απευθείας είτε αραιωμένη σε 200 ml δεξτρόζης 5%.
Στη συνέχεια, θα χορηγηθεί με αργή ενδοφλέβια έγχυση σε διάστημα 4 ωρών μια δόση συντήρησης 50 mg/kg (0,25 ml/kg διαλύματος 20%) σε 500 ml δεξτρόζης 5%.
Τέλος, θα χορηγηθούν 100 mg/kg (0,50 ml/kg διαλύματος 20%) σε 1000 ml δεξτρόζης 5% με αργή ενδοφλέβια έγχυση σε διάστημα 20 ωρών.
- Παιδιά. Θα χορηγούνται οι ίδιες ποσότητες ανά μονάδα βάρους όπως και στους ενήλικες, αλλά οι όγκοι δεξτρόζης θα πρέπει να προσαρμόζονται με βάση την ηλικία και το βάρος του παιδιού, προκειμένου να αποφευχθεί η αγγειακή συμφόρηση.
Το αντίδοτο είναι πιο αποτελεσματικό εάν χορηγηθεί εντός 8 ωρών από την κατάποση. Η αποτελεσματικότητά του μειώνεται σταδιακά στη συνέχεια και είναι αναποτελεσματικό μετά από 15 ώρες.
Η χορήγηση 20% Ν-ακετυλοκυστεΐνης μπορεί να διακοπεί όταν τα επίπεδα παρακεταμόλης στο αίμα είναι κάτω από 200 mcg/ml.
Εκτός από τη χορήγηση του αντιδότου, θα ξεκινήσει συμπτωματική θεραπεία, διατηρώντας τον ασθενή υπό κλινική παρακολούθηση.
Σε περίπτωση ηπατοτοξικότητας, συνιστάται η διεξαγωγή μελέτης ηπατικής λειτουργίας και η επανάληψη της μελέτης σε διαστήματα 24 ωρών.

ΣΥΝΘΕΣΗ

ΧΛΩΡΟΦΑΙΝΑΜΙΝΗ: 4 ΧΙΛΙΟΓΡΑΜΜΑΤΑ - ΜΑΛΕΑΤΟΣ
ΦΑΙΝΥΛΕΦΡΙΝΗ: 10 ΧΙΛΙΟΓΡΑΜΜΑΤΑ - ΥΔΡΟΧΛΩΡΙΟΥΧΟ
ΠΑΡΑΚΕΤΑΜΟΛΗ: 650 ΧΙΛΙΟΓΡΑΜΜΑΡΙΑ
ΑΛΑΤΑ ΝΑΤΡΙΟΥ (ΕΚΔΟΧΟ): 460,9 ΧΙΛΙΟΓΡΑΜΜΑ